Dec 03, 2020
प्रेम

चुकीला माफी नाही(एक अबोल प्रेमकथा)पार्ट 33

Read Later
चुकीला माफी नाही(एक अबोल प्रेमकथा)पार्ट 33



पार्ट 33

ठरल्या प्रमाणे करूणा आणि रिचा एकत्र कॅफे मध्ये भेटतात.....

रिचा : बोलो क्या बात करणी थी....??

करूणा :(शांत पणे)रिचा क्यु कर रही हो ऐसे...????

क्या मिलता हे तुम्हे ऐसे बीहेव्ह करके

रिचा : तुम अगर साफ साफ कहोगी तो ओर ज्यादा समझ आयेगा मुझे(नखर्यातच बोलते)

करूणा : ठिके .....रिचा....मुझे नही....लगता की तुम इतनी छोटी हो की तुम्हे मेरी बातो से अंदाजा नही आ रहा हे....की में क्या केहना चाहती हु.....लिसन...... अजित ओर में.....(पुढे काही बोलणार तेवढ्यात रिचा तीच बोलणं अडवते)

रिचा : ओ...ओ....ओ...तो तुम अजित ओर मेरे बारे में डिस्कशन करणे आई हो....ये तो एक दिन होनाही था

करूणा : ऐसी बात नही हे.....तुम गलत सोच रही हो.....देखो अजित ओर में दोनो एक दुसरे से बोहोत प्यार करते हे....तुम ये बात याद रखना..... हम दोनो एकदुसरे के सीवा नही रेह सकते.....त

ओर रही बात तुम्हारी.....अजित तुम्हे एक अच्छा दोस्त समजता हे.....तुम उसका फायदा नही उठा सक्ती

रिचा : हो गया तुम्हारा लेक्चर..... अब मेरी बात सुनो....में अजित से बोहोत पेहलेसे प्यार करती हु......जब से उसके डॅड ओर मेरे डॅड फ्रेंड बने तबसे...... ओर रही बात तुम्हारी.....तुम तो अभि अभि आई हो......तुम क्या समझोगी प्यार क्या होता हे......मेंने क्या कुछ नही किया उसके लिये.....अगर तुम हमारे बीच नही आती तो शयाद अजित आज मेरा होता......

करूणा : तुम जिसे प्यार केह रही हो वो प्यार नही हे....उसे जबरदस्ती केहते हे....प्यार ऐसा नही होता....रिचा....तुम क्यु समझना नही चाहती....

रिचा : एक मिनिट..... प्यार की भाषा अब तुम मुझे समझाओगी...... प्यार बराबरी के लोगोसे किया जात हे....ओर तुम्हारी बराबरी अजितसे क्या उनके नोकर से भी नही हो सक्ती

करूणा : मुझे लागता हे तुम अपनी लिमिट क्रॉस कर रही हो.....ओर रही बात हमारे बराबरी की....तो अजित ने मुझे पेहले ही कहा हे....उसे इस चिजोसे कोई फरक नही पडता....

रिचा :उसे फरक पडे या ना पडे..... उसके घरवालोंके के  बरे में सोचा कभी....उसके मॉम डॅड ऍक्सेप्ट करेंगे तुझे......

करूणा हे आयकुन थोड्या वेळ शांत बसते....

रिचा : क्या हुआ अब...?????कुछ नही समझा ना....यही केहना चाहती हु में.....अजित की लेव्हल की में हु तु नही.....कहा फॅशन डिझायनर का लडका ओर कहा मामुली सारी दुकानदार की लडकी....तुम्हे लगता हे....ये मॅच हे....

करूणा : प्यार ये सब नही देखता रिचा....

रिचा : ये तुम्हारे लिये होगा....हम अमीर लोग ये सब देखके ही प्यार करते हे......हमारा सेट्स ओर तुम्हारा स्टेटस काफी अलग हे.....तुम ये बात याद रखना.....जब तक में हु तब तक अजित मेरा ओर सिर्फ मेरा हे.....

करूणा :तुम धमकी दे रही हो मुझे.....???

रिचा :(हसतच) तुम्हे जो समझना हे वो समझ लो......अजित मेरा हे ओर मेरा ही रहेगा.... थोडा टाईम जाणे दो......पता चल जायेगा(हसतच)

करूणा : ठिके इतना समझने पे भी तुम नही समझ पा रही हो तो में कुछ नही कर सक्ती.....तुम्हे जो ठीक लगे वो तुम करो....ओर मुझे जो ठीक लगेगा वो में करूनगी

रिचा : ऑल द बेस्ट.....(एवढं बोलुन रिचा सरळ निघुन जाते)

करूणा सुद्धा बिल पे करून निघून जाते....

@@@@@@@@@@@@@@@@@


असेच दिवसा मागुन दिवस निघुन जातात.... नंदु आणि मयुरेश ची लेखी परीक्षा होते....दोघांना पण पेपर चांगले जातात .....नंदूची आई आणि त्याच्या बहिणी सुद्धा काकांच्या घरी मस्त रुळतात..... अभिषेक ....संगिता.....ध्रुवी सगळे आप आपल्या कामात मस्त बीझी असतात......कारुणाचा सुद्धा कोर्स चांगला चालु असतो

अजित बरोबर झालेल्या भांडणामुळे रिचा ने ऑफिसला येन बंद केलेलं

अशातच एक दिवस रीच्याच्या वडिलांनी (मिस्टर रॉबिन डिसोझा) नि अजितच्या वडीलांना (मिस्टर मोहिते)कॉल केला


रॉबिन : हॅलो मिस्टर मोहिते .....हाऊ आर यु

मोहिते : आय एम फाईन..... बोलीये आज केसे याद किया

रॉबिन : ओ कमोन मोहिते कुछ काम ही हो तभी आदमी कॉल करेगा क्या....ऐसे ही बात करणे का मन किया.....तो किया कॉल.....

मोहिते : (नक्की काहीतरी शिजतय मनात अस ते  मनातच बोलतात)एसी कोई बात नही....आप जब चाहो तब कॉल कर सकते हो(हसतच)

रॉबिन : अब केसे कहा.... चलो कोई बात नही....मुझे ना आपसे बात करनि हे

मोहिते :हा बोलो....

रॉबिन: नही नही.....फोन पे नही....में कल शाम को आपके ऑफिस आता हु.....ओर चाहे तो साथ में ही डिनर भी कर लेंगे

मोहिते : कल ....ok no problem....... कल मिलते हे....शाम 7 बजे......

रॉबिन : ok ....

एवढं बोलून दोघे हसतच फोन ठेवतात

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

दुसऱ्यादिवशी रिचाचे वडील ठरल्याप्रमाणे मोहितेंच्या ऑफिस मध्ये 7 वाजता पोहोचतात.....अजित त्यांना बघुन बाहेर येतो

अजित : हॅलो अंकल.... केसे हो आप...

रॉबिन(रिचाचे वडील) : में ठीक हु ....तुम केसे हो बेटा

अजित : में भी ठीक हु अंकल.... आप इन वक्त ऑफिस में ....कुछ काम था .....????

रॉबिन : हा वो तुम्हारे डॅड से बात करणी थी थोडी ....एक डील थी उसिके बारेमें बात करणी थी

अजित : बट डॅड ने कुछ बताया नही मुझे...... ?????

रॉबिन : अरे वो डील सिर्फ हम दोनो के बीच की हे .....ओर तुम अभि नये हो ना इसलीये तुम्हे नही मालुम(हसतच)

अजित : ok नो प्रॉब्लेम.... आप अंदर जाइये...... डॅड हे अंदर(हसतच)

रॉबिन आणि अजित एकमेकांना बाय बोलून आप आपल्या कामाला जातात

रॉबिन मिस्टर मोहितेंच्या केबिन ला नॉक करून आत जातात

मिस्टर मोहिते (अजितचे वडील) : आवो आवो ....मिस्टर रॉबिन....में आप ही का इंतजार कर रहा था

दोघे पण एकमेकांना शेक हँड करून बसतात.....मिस्टर मोहिते रॉबिन साठी कॉफी ऑर्डर करतात....

मिस्टर मोहिते: बोलो रॉबिन केसे याद किया.....

रॉबिन : क्या मोहिते ....तु मेरा दोस्त हे....ओर पुछ रहा हे....केसे याद किया.....क्या में तुझसें एसेही मिलने नही आ सकता(हसतच)

मोहिते : नही नही .....आ सकते हो ....मुझे मिलने.... पर जितना में तुम्हे जनता हु तु इसे ही मुझे मिलने नही आया.....कुछ काम जरूर होगा

रॉबिन :(हसतच) सही पेहेचाना(एवढं बोलतच ऑफिस बॉय दोघांना कॉफी घेऊन येतो)

मोहिते : कॉफी लो( दोघे पण कॉफी घेतात) अब बोलो क्या केहना चाहते हो

रॉबिन :  वो मुझे तुम्हे अपना कॉन्ट्रॅक्ट याद दिलाना था

मोहिते : कॉन्ट्रॅक्ट (शॉक होतं)कोणसा कॉन्ट्रॅक्ट.... हम दोनो ने मिलके कितने सारे काँट्रॅक्ट एक जात किये हे

रॉबिन : वो सब ठिके मुझे रिचा ओर अजित का जो कॉन्ट्रॅक्ट हे उसके बारे में बात करणी हे

मोहिते : क्यु (शॉक होत)क्या हुआ

रॉबिन :मुझे लगता हे अब ऊस कॉन्ट्रॅक्ट का समय आ गया हे

मोहिते :(क्यु अब इतनी भी क्या जलदी हे)(थोडं टेन्शन मध्ये येतच विचारतात)

रॉबिन : क्युकी मेरी बेटी तुम्हारे बेटे से प्यार करती हे......ओर वो किसीं ओर से प्यार करता हे.......

मोहिते : what ....इम्पोसीबल....... मेरा बेटा किसीं ओर से प्यार......

रिचा : हा हा ...."ये बात सच हे.....

मोहिते : कोण हे वो लडकी.....????..

रॉबिन : मालुम नही ....बट रिचा ने कहा उन्हि  के  कॉलेज की फ्रेंड हे.....ओर उनके पापा की सारी की दुकान हे....

मोहिते : ओ नो....सारी की दुकान......(रागातच)

रॉबिन : इसलीये में यहा आया हु

मोहिते : बट मुझे पेहले अजित से  बात करणी पडेगी.....

रॉबिन : क्या बात करोगे....उसे....ऑलरेडी वो किसीं ओर चाक्कर में हे.....

मोहिते : बट उसके खिलाफ जाके में कोई भी फेसला नही ले सकता.....

रॉबिन : तुम शयाद भूल चुके हो.....की हम दोनोने मिलके एक कॉन्ट्रॅक्ट बनाया था.....जीस दिन तुम्हे पैसो की  जरूरत थी ऊस दिन हमने आपस में रिचा ओर अजित का मॅरेज कॉन्ट्रॅक्ट बनाया था.....उसी बेसिस पे मेंने तुम्हे पैसों की मदत की.....

मोहिते : मुझे सब याद हे.......पर मुझे थोडा वक्त दो.... में अजित से पेहले बात करता हु.....फिर तुम्हे कॉल करता हु

रॉबिन : (मागुन मोहितेंच्या खांद्यावर हात ठेवतात)जो भी बात करणी हे जलदी करो....कही देर ना हो जाये(एवढं बोलुन ते निघुन जातात)

मोहितेना आता काय करावं काहीच कळत नाही......कारण त्यांना माहीत असत की अजित तर कबूल होणारच नाही पण कल्पना (त्यांची बायको)ती पण कबुल नाही होणार....काय करू काय नाही काहीच कळत नसत......अशातच संध्याकाळी मोहिते त्यांच्या घरी येतात

मोहिते : (मनातच) काय करू अजितला जाऊ का विचारायला.....की नको....काय विचार करेन तो माझ्या बद्दल....त्याला जर माझ्या डील बद्दल कळाल तर काय विश्वास राहील त्याचा माझ्यावर....ह्या टेन्शन मध्ये ते न जेवताच झोपुन जातात

@@@@@@@@@@@@@@@@@@

असेच काही महिने निघून जातात ......आजचा दिवस मयुरेश आणि नंदु साठी खूप महत्वाचा असतो....कारण आज त्यांच्या पोलीस भरतीचा निकाल असतो.....ते दोघे पण सकाळी......आप आपल्या कम्प्युटर जवळ बसलेले असतात....दोघांच्या घरात देवाचे नामस्मरण सुरू असते.....नंदूची आई तर 2 दिवस नीट  झोपलेली पण नसते

मयुरेशच्या घरी

मयुरेशचे वडील : काय झालं कशाला काळजी करतोस....अजुन खुप लहान आहेरे तु....आणि ही तुझी पहिलीच वेळ आहे....मग कशाला एवढी काळजी करतोस......

मयुरेश : नाही काळजी नाही पण वाटत ना ....एवढी मेहनत केली आहे वाया नको जायला......

मयुरेशचे वडील : काळजी नको करुस....होशील पास......चल बघ 10 वाजले.....लॉगिन कर.....

दोन्ही घरामध्ये थोडं वातावरण तणावाच असत.....दोघे पण ऑनलाइन लॉगिन करतात आणि आयडी आणि पासवर्ड टाकुन पाच मिनिटं दीर्घ श्वास घेतात......नेट थोडा स्लो असतो.....10 मिनिटानंतर दोघांचे रिझल्ट स्क्रिन वर दिसतात.....

नंदु ची आई  :  काय झालं सांग की र .....पोरा.....काय झालं...

नंदूचे काका : नंदु  काही हरकत नाही परत देता येईल परीक्षा..... असा निराश नको होऊस....(एवढं बोलुन झाल्यावर नंदु भरल्या डोळ्यांनी काकांकडे जातो आणि त्यांना घट्ट मिठी मारतो.......

नंदु : काका मी पास झालो(रडतच सांगतो)

काका : काय.......(आनंदातच)

नंदूची आई  तर तोंडाला पदर लावतच देवा जवळ साखर ठेवायला जाते.....त्याच्या दोन्ही बहिणी त्याला बिलगुन रडतात.....आमचा दादा पास झाला....आमचा दादा पास झाला......आज काकीचे अश्रू सुद्धा थांबत नव्हते

काका : कोणत्या शब्दात तुझं कौतुक करू काहिच समजत नाही मला.....ह्या क्षणाला माझा दादा पाहिजे होता.....तुला खांद्यावर घेऊन नाचला असता.....काका सुद्धा आज आनंदाने रडत होते......

नंदु : हे सगळं तुमच्या व काकीच्या आशीर्वादाणे घडलं काका....तुमची साथ मला इथं परेनंतर घेऊन आली

काका : नुसती आमची साथच नाही तर तुझी पण मेहनत इकडे कामाला आली....

नंदु :  काका मी मयुरेश ला पण कॉल करतो.....काय माहीत त्याच काय झालं असेन(एवढं बोलताच त्याला मयुरेशचा कॉल येतो

नंदु : मी पास झालो मित्रा..... तुझं काय झालं

मयुरेश : काय होणार अजुन(निराश होताच)

नंदु : ओ सॉरी ....मला माहित नव्हतं काही हरकत नाही ......आपण परत प्रयत्न करू .....नेक्स्ट टाईम नक्की पास होशील

मयुरेश : त्याची काही गरज नाहीये आता मला

नंदु : अरे अस का बोलतोस ......मी आहे ना तुझ्या सोबत....

मयुरेश: तु आहेस म्हणुन तर बोलतोय

नंदु : म्हणजे ......मला कळलं नाही

मयुरेश : म्हणजे मित्रा मि पण पास झालो(आनंदातच)

नंदु : काय ......ये ये ये ये ये.....काका मयुरेश पण पास झाला....काय सांगू यार तुला आज मी जाम खुश हाय बघ....तु बी पास मी बी पास....माझा आनंद तर गगणातच मावेना....

मयुरेश : ये पण अस नाही चालणार....आपल्याला आपला हा निकाल आपल्या पंटर गँगला पण सांगावा लागेन....त्यांनी पण खूप वाट बघितली यार

नंदु : नुसती वाट नाय तर मदत पण लय केली बघ.... पार्टी तर बनतेच राव

मयुरेश :व्हय रे माझ्या कोल्हापूर कर.....पहिला मेसेज टाक.... मग करू डीसाईड

(एवढं बोलून ते दोघे पण आप आपला रिझल्ट सांगतात ग्रुप वर...... एक एक करून सगलयानी त्या दोघांवर शुभेच्छांचा वर्षाव केला)

(काय मग कसा वाटला आजचा भाग नक्की कळवा कंमेंट द्वारे)