Nov 29, 2020
नारीवादी

कुस्करलेल्या कळीच्या मनाची व्यथा

Read Later
कुस्करलेल्या कळीच्या मनाची व्यथा

कुस्करलेल्या कळीच्या मनाची व्यथा

लग्न होऊनही ,कळीच मात्र फुल झालं नव्हतं ,लग्नानंतर एक महिन्याच्या आतच दोघांनी संगनमताने वेगळं व्हायचं ठरवलं होत,डीव्होर्स होता होता सहा महिने गेले होते आणि या सगळ्या प्रकारातून बाहेर पडण्यासाठी तिने स्वत:ला नवीन गोष्टीं मध्ये अडकवून घेतलं,तिने IOT शिकण्यासाठी क्लास लावला आणि तिच्या जीवनात प्रशांत आला ,तो तिथे शिकवायला यायचा ,त्याचही असचं झालं होतं,लग्न ठरलेलं आणि मंडपातून मुलगी पळून गेलेली ,दोघेही समदु:खी त्यामुळे बघता बघता मैत्री झाली आणि त्याच प्रेमात रूपांतर झाले,दोघांच्या घरच्यांच्या  संमतीने लग्न झालं , त्यांना दोन मुलेही आहेेेत .एक दिवस ती मुलांना आणायला  शाळेत गेली होती,  तिला तो अभय असल्यासारखा भास झाला आणि त्याच्या बाईकवर एक मुलगाही होता ,तिला ते पाहून थोडे आश्चर्य वाटले.तितक्यात तो परत मागे आला आणि म्हणाला,हाय कशी आहेस ?

साक्षी-छान,मजेत आहे,मुलांना शाळेतून आणायला चालली आहे 

अभय-हा माझा मुलगा अक्षय

साक्षी विचार करत असते ,पण हे कसं काय आणि हा त्याच्या आईवर गेला असेल

अभय- तुझ्या मनात प्रश्न उभा राहिला ना ,माझा चुलत भाऊ अपघातात गेला ,त्यावेळी त्याची बायको सरला प्रेग्नंट होती तिला एकदम धक्का बसला होता,तिच्या आईवडीलांनी सांगितल,मूल पाडून टाक , पण तिने जन्म देण्याचा निर्णय घेतला,मी आईला त्यांना भेटायचे आहे ,असं सांगितल. आम्ही जाऊन भेटलो ,सत्य परिस्थिती सांगितली आणि अशा परिस्थितीत स्वीकार करतो असंही सांगितलं आणि तीन जिवांची वाताहात थांबली ,मला मुलाच आणि पत्नीच्ं सुख मिळालं ,तिला पतीच्ं आणि मुलाचं आणि अक्षयला आईवडील असं दोघांच अशी आहे माझी कहाणी सफळ संपुर्ण.

साक्षी-तू काही बदलला नाहीस,पण तुला आनंदात बघून खूप बरं वाटतंय

अभय-आणि मलाही तुला आनंदात बघून बरं वाटतंय,जे होतं ते चांगल्यासाठी ,नाही तर मी तुला फक्त दु:खच दिलं होतं.

साक्षी -जाऊ दे ना ,तो विषय,घरी ये एकदा मिसेसला घेऊन 

अभय-हो नक्की ,येईन,तसं तिला सगळं माहित आहे तुझ्या बद्दल 

साक्षी-अरे बापरे,काय सांगितल एवढं,आमच्या घरीही माहित आहे सगळं,तुझं वाक्य लक्षात होतं माझ्या ,  नाती सत्याच्या आधारावर हवी ,मग काय मी पण तोच रूल फोलो केला .

दोघे ह्या गोष्टीवर हसत एकमेकांचा फोन नंबर घेतात आणि दोघे आपापल्या मार्गाने जातात.

घरी आल्यावर मुलांना खायला देऊन ती सोफ्यावर बसते ,तर तिच्या समोर तिचा भूतकाळ डोळ्या समोरून सरकू लागतो.

साक्षीने इंजीनियरिंग पूर्ण केलं ,तिला त्यानंतर एका इंजीनियरिंग कॉलेज मध्ये प्रोफेसर म्हणून जॉब मिळाला ,जॉब करता करता तिने एमई पूर्ण केले आणि आता ती परमनंटही झाली होती,घरच्यांनी आता विवाह मंडळात नाव नोंदवले.

तिथुनच अभयच्ं स्थळ आलं ,अभयही इंजिनीअर होता ,चांगल्या कंपनीत कामाला होता, नाव ठेवण्या सारखे काही नव्हते,मोठ्या  लोकांची एकमेकांशी औपचारिक बोलणी झाली आणि सुट्टीच्या दिवशी कांदे पोहे कार्यक्रम ठरला.

बघण्याचा कार्यक्रम सुरळीत पार पडला,दोघांना एकमेकांशी बोलण्यासाठी वेळ दिला ,एकमेकांनी आवडी जाणुन घेतल्या , अभय जवळच राहत होता,त्यामुळे कॉलेजला जाण्या येण्याचा काही मोठा प्रश्न नव्हता. दोघांची मते जाणून घेऊन लग्न ठरले ,

लग्नाचा खर्च अर्धा अर्धा करायचा असे ठरले,सगळे म्हणत होते,साक्षीला खूप छान सासर मिळाले ,तिची आई तर नेहमी तिची नजर काढायची.लग्नाआधी दोघे भेटायचे तेव्हा अभय तिच्यावर केलेली कविता वाचून दाखवायचा , खूप छान बोलायचा,तिला ऐकत रहावे असे वाटायचे ,ती तर त्याच्या प्रेमात पडली.बघता बघता लग्न झाले , लग्नानंतरचे सगळे विधी,रीती भाती झाल्या. दोघे आता बालीला हनिमून साठी बालीला गेले ,साक्षीने खूप सारी स्वप्ने पाहिली होती,हनिमूनसाठी खूप सारी शॉपिंगही केली होती.

हनिमून पेकैज घेतल्यामुळे रूम छान सजवला होता ,तिच्या अंगावर ते पाहून रोमांचक शहारे उठत होते. रात्री रेस्टॉरंट मध्ये जेवण करुन आल्यावर साक्षी म्हणाली ,मी शॉवर घेऊन येते .

ती शॉवर घेऊन येते ,तर तिने एकदम हॉट गाऊन घातला होता.

पण अभयचे तिच्याकडे लक्षच नव्हते,ती अभयला विचारते,काय झालं. तसं तो तिच्याकडे पाहतो ,त्याच्या लक्षात येतं, तिच्या मनात काय चालले आहे .

अभय तिला सांगतो ,मला तुझ्याशी काही बोलायच्ं आहे .

साक्षी -बोल ना

अभय -कसं बोलावं तेच कळत नाही

साक्षी - त्यात न कळण्यासारखं काय आहे

अभय -मी तुला नव-याच सुख देण्यासाठी असमर्थ आहे,प्लीज मला माफ कर.

साक्षी-एवढी मोठी फसवणूक,मग लग्न का केलं माझ्याशी 

अभय -मी ही गोष्ट तुला विश्वासात घेऊन सांगणार होतो ,पण आईने मला शपथ घातली होती.

साक्षी- तुला ही एक बहिण आहे , तिच्या बरोबर असं काही झालं असतं तर ,तू आणि तुझ्या घरच्यांनी माझ्या आयुष्याची वाताहात केली.तुम्ही असे वागूच कसे शकता.

अभय-मी खरचं तुझा गुन्हेगार आहे,तुला मला जी शिक्षा द्यायची ती तू दे,मी भोगायला तयार आहे .

साक्षी-मी काय तुला शिक्षा देणार रे,मला तुम्ही सगळ्यांनी आणि माझ्या नशीबाने शिक्षा दिली आहे.

अभय-मी समजू शकतो तुझा राग ,तुझ्या भावना

साक्षी-तू नाही समजू शकत माझ्या भावना,तुला जर माझ्या भावनांची कदर असती तर तू हे लग्न केलच नसतंस 

अभय - माझ्या आईने मला लग्न कर नाही तर मी आत्महत्या करेन अशी धमकी दिलेली ,तुला आठवतंय मी तुला भेटल्यानंतर आईचा तुला नेहमीच फोन यायचा ,ते याच साठी की मी तुला काही बोललो तर नाही ना,मी खूप द्विधा मनस्थितीत होतो,प्लीज मला समजून घे.

साक्षी- तू घेतलं का मला समजून,म्हणूनच देवाने तुला अशी शिक्षा दिली असेल

अभय-असं नको म्हणूस,आधीच माझ्या मनात अपराधीपणाची भावना खूप जास्त आहे ,तू विचार कर ,हवं तर मी तुला या बंधनातून मोकळं करायला ही तयार आहे .

साक्षी-तू काय मला मोकळं करणार ,मीच तुझं सत्य सगळ्यां समोर आणून तुला मोकळं करेल,तुला शिक्षा ही मिळायलाच पाहिजे

अभय-सध्या तू कोणताच विचार करू शकत नाहीस ,आपण उद्या काय करता येईल या विषयावर बोलू ,तो पर्यंत तू जरा शांत होशील, आता जरा झोप 

साक्षी-तू माझ्या सगळ्या स्वप्न धुळीस मिळवली आणि आता सांगतोस जरा झोप,तुला येईल रे झोप ,पण मला नाही येणार ,माझं आयुष्य उध्वस्त झालय्ं ,समजतय का तुला मूर्ख माणसा आणि तेही तुझ्यामुळे असं ती रडत रडत बोलत होती ,तिचं अंग रागाने थरथर कापत होतं,डोळे लाल झाले होते, अश्रू काही थांबायचे नाव घेत नव्हते ,तिच्या डोळ्या समोर आंधा-या  आल्या आणि ती क्षणार्धात खाली कोसळली.

अभयने तिला उचलून बेडवर ठेवलं,जगातल पाणी घेऊन तिच्या तोंडावर शिंपडले ,तशी ती शुध्दिवर आली ,ती उठून त्याच्या पासून लांब बसली, थोड्या वेळापुर्वी ज्याचा स्पर्श तिला हवा हवासा वाटत होता ,तो आता नकोसा वाटत होता , ती ओक्साबोक्सी रडत होती आणि त्याची इच्छा असतानाही तो तिला रोखू शकत नव्हता. त्याने तिला थोडा वेळ रडून दिलं.

अभय- मला माहित आहे ,मी चुकीचा वागलो पण मला एक बोलायची संधी दे,आपण यातून मार्ग काढू.

साक्षी-बोल अजून काय बोलायचं आहे ,यापेक्षा जास्त वाईट काही नसू शकत 

अभय- आपण इथे आलोच आहोत ,तर मित्रासारखे राहू,एवढ्या लांब येऊन जर इथं फिरलो नाही तर काय उपयोग,नवरा बायको नाहीतर मित्र बनून राहूच शकतो आणि प्लीज आत्ताच काही तुझ्या घरच्यांना काही सांगू नको,आपण येवढ्या लांब आहोत ,ते उगाच टेन्शन मध्ये येतील आणि इथे जे दिवस मिळतील त्यात तू शांत डोक्याने निर्णय घेऊ शकते आणि माझं असं मत आहे की ,कोणत्याही नात्याची सुरुवात ही सत्याने झाली पाहिजे ,नाहीतर मी तुला काहीही न सांगता तुझा गैर फ़ायदा घेऊ शकत होतो , तू जो निर्णय घेशील तो मला मान्य असेल ,मला माहित आहे ,तुला झोप येणार नाही पण प्रयत्न कर,मी इकडे सोफ्यावर झोपतो

तो एवढं सगळं बोलल्यावर तो जे बोलला ,ते तिलाही पटलं,तिने या गोष्टीचा विचारच केला नव्हता की,आपण घरा पासून लांब आहोत ,नंतर दोघेही मित्रा सारखे राहिले ,फिरले आणि घरच्यांशी नॉर्मल बोलत होते.उद्या ते परत घरी जाणार होते ,आज रात्री साक्षीला तिचा निर्णय सांगायचा होता .

अभय-काय ठरवलं मग तू

साक्षी- मी माझं मातृत्व सुख गमावू शकत नाही, मी उद्या पोहोचल्यावर डायरेक्ट आईबाबांकडे जाईन,मला असं वाटतं तू समजू शकतो 

अभय- समजू शकतो आणि मला अशी ही अपेक्षा नाही की, तू माझ्यासाठी काही त्याग करावा ,पण तू परत घरी जाणार आहे ,तर कारण काय सांगणार आहेस,काहितरी सांगाव तर लागेल.

साक्षी -मी पण विचार करत आहे की,कारण काय सांगू ,कारण इतक्या दिवसात मला हेही कळालं आहे की ,तू मनाने खरचं चांगला आहेस,सगळ्यां समोर मला तुला बदनाम नाही करायचं

अभय-तू सांग की,माझं एका मुलीवर प्रेम आहे आणि मी तुला कबुली दिली आणि मी माझ्या वकिलांशी बोलणं केलं आहे ,दोघांची संमती असेल तर प्रायव्हेट कोर्टात डीव्होर्स होऊ शकतो,तिथे आपण दोघे ,वकील आणि न्यायाधीश असतील,त्यांच्या समोर जे खरं आहे ते सांगून मी तुला मुक्त करेन.

दुस-या दिवशी एअरपोर्टवर उतरल्यानंतर आपापल्या घरी जातात ,दोघांचे आईवडील हे पाहून चकित होतात ,अभय घरी ,जे झालं ते खरं खरं सांगत,आईला म्हणतो,यासाठी मी तुला लग्नासाठी नको म्हणत होतो ,तिकडे साक्षी ठरल्याप्रमाणे आईवडीलांना सांगते ,तो त्याचा शब्द पाळतो ,दोघांचा सहा महिन्यात डीव्होर्स होतो,साक्षीचे आईबाबा तिच्यामागे खंबीरपणे उभे राहतात,कारण यात तिची काहीच चूक नसते,पण त्यांना जे कारण सांगितल गेलं ,तेच त्यांना माहित असतं. पण नातेवाईंकांच्या तोंडाला कोण हात लावणार ,शेवटी पहिल्या लग्नाचा डाग तिच्या कपाळी लागलाच ना ,प्रत्येक वेळी कोर्टात जायच्या वेळी ती विचार करायची, या सगळ्यात माझी काय चूक होती आणि ज्या मानसिक त्रासातून तिला जावं लागलं, ते वेगळंच कारण हनिमून वरून ती डायरेक्ट माहेरी आली म्हणजे नक्की हिच्यात काहितरी प्रोब्लेम असेल,हिचच्ं कुठं तरी लफडं असेल ,नको ते ऐकायला मिळालं आणि त्यामुळे तिचं मन अगदी एखाद्या कुस्करलेल्या कळी सारखं झालं होतं,जे लग्न होऊनही फूल झालं नव्हतं.

अजुनही आपला समाज इतका प्रगत नाही झालेला की,घटस्फोट झाला म्हणजे,बाईचीच चूक असते ,असं समजतो.पण साक्षीची चूक नसतानाही तिची परिस्थिती खरचं एका कुस्करलेल्या कळीसारखी झालेली ,तिला जीवनसाथी योग्य भेटला म्हणून ती त्यातून सावरली,पण ज्यांच्या आयुष्यात अशा व्यक्ती येत नाही ,ते अजुनच नैराश्याच्या गर्तेत जाऊ शकतात.

तुम्हाला जर ही कथा आवडली असेल तर नावासहित शेअर करा ,वाचत रहा,हसत रहा , आनंदात रहा आणि अभिप्राय अवश्य द्या.

 

रुपाली थोरात

 

Circle Image

रूपाली रोहिदास थोरात

Assistant professor

I love to read and write , from my college time, I am writing poems, whenever thoughts come in mind ,I wrote it in words, but no platform to share with others . when I saw this site, I got a platform to share my thoughts and views with all, Thanks to Era creators to giving me such a wonderful platform as well inspiring new writers, Hope all of you will enjoy our journey of reading and writing and will give comments to encourage me . also suggestions are welcome by me so that I can improve because always we are learners at the end of our life. Rupali Thorat