Nov 26, 2020
प्रेम

सेकंड इनिंग-भाग 5

Read Later
सेकंड इनिंग-भाग 5

सेकंड इनिंग-भाग 5

दोन तीन दिवस असेच निघून जातात. ऑफिस मध्ये असताना विश्वास सुलभाला फोन लावतो.

सुलभा सवयीने फोन उचलत म्हणते -बोल ना रे ,काय काम होतं.

विश्वास- अगं काही नाही ,असाच फोन केला ,काय करत आहेस,बिझी आहेस का तू ,दुपारी हाफ डे घेतेस का?

सुलभा- असं अचानक काय झालं,तुला बरं नाही वाटत का?

विश्वास-नाही गं,तसं काही नाही,तू माझ्या प्रश्नाचं उत्तर नाही दिलं 

सुलभा- अरे ,आज हाफ डे नाही घेऊ शकत,आज दुपारी एक महत्त्वाची मिटींग आहे,हवं तर उद्या घेते.

विश्वास -तुझ्याकडे माझ्यासाठी वेळ सुध्दा नाही

सुलभा- अरे,असं काय म्हणतोस ,मी विनाकारण नाही कशाला म्हणेन आणि मिटींग महत्त्वाची आहे,नाहीतर खरच आले असते.

विश्वास -अगं ठिक आहे,परत कधी तरी ,असं बोलत तो फोन ठेवतो आणि कामात व्यस्त होतो.

इकडे सुलभाची मिटींग संपल्यावर ,तिच्या मनात विचार येतो,किती विचित्र आहे ना आपलं नातं विश्वास बरोबरच, तसं पाहायला गेलं ,तर कामाच्या ठिकाणी एकमेकांना स्पेस देतो ,एकमेकांना फोन तेव्हाच करतो ,जेव्हा महत्त्वाच काही काम असेल ,असा फोन त्याने यापूर्वी कधी केलाच नव्हता,काय चाललं असेल त्याच्या मनात ,आता नेहमी सारखा नाही वागत ,त्यामुळे समजायला थोडं कठीण जातंय ,आधी कसं ,हे असं झालं तर तो काय विचार करेल हे कळत होते , आता असं नाही आहे ,पण जे चाललंय,ते मनाला भावतय ,नव्याने एकमेकांना जाणून घेण्याचा प्रयत्न करतो आहे,असं वाटतं आहे की,ज्याच्या बरोबर आता पर्यंत संसार केला ,तो रोबोट सारखा वागायचा ,जर एखादी गोष्ट झाली ,तर त्यावर त्याची ठरावीक रिएक्शन असायची ,जसं रोबोट मध्ये प्रोब्लेमचे सोल्युशन फिट करून ठेवतात तसे, आता जरा मला माणसा सारखा वाटायला लागला आहे . थोडासा पहिल्या पेक्षा हळवा झालाय ,मघाशी मी नाही बोलल्यावर ,त्याच्या आवाजातला बदल जाणवला.

विचार करत करत घरात घुसली,बैग नेहमीच्या जागेवर ठेवली आणि बेडरूम मध्ये निघून गेली .भक्ती तिथे बसली होती,तिच्याकडेही लक्ष गेलं नाही. 

भक्तीलाही आश्चर्य वाटलं,आईच्या वागण्याचं ,सुलभा  फ्रेश होऊन चहा करायला आली, तर तिला किचन मध्ये भक्ती दिसली.

सुलभा -तू कधी आली

भक्ती- तू आली ,तेव्हा मी बसलेली होते ,तुझं लक्ष नव्हतं,काय झालं ऑफिसमध्ये काही टेंशन आहे का ? ,तू माझ्याशी बोलू शकते ,असही तू म्हणतेस ना ,आपण मैत्रिणी आहोत

सुलभा- अगं काही नाही ,आज एक मिटिंग होती,त्याच विचारात होते ,म्हणून कळलं नाही,बाकी असं काही विशेष नाही.

भक्ती- एक सांगू का आई,मला ना तुम्ही दोघं सकाळी लवकर उठून फिरायला जाताना ,ते बरं वाटल्ं ,निदान तुझ्यामुळे बाबांना सवय लागली आहे. बाबांमध्ये बदल झालाय ,पण तो छान आहे ,तुला आवडला की नाही.

सुलभा- अगं बदल चांगला झालाय ,पण आता त्याच्या मनात काय विचार चालला असेल ,ते मला सांगता येणार नाही,म्हणजे मी कुठं तरी कमी पडतेय का ,असं वाटतंय ,दुसरं काही नाही.

भक्ती-अगं,तू कधीच कमी पडणार नाही,हा तुझा भ्रम आहे ,दुसरं काही नाही,बाबा नाही आले अजून.

सुलभा- येईल,मघाशी निघताना फोन केला होता त्याने

भक्ती -चक्क ,बाबाने फोन करून सांगितलं,नाहीतर नेहमी तूच विचारतेस ,कुठे आहात,आई हा चांगला बदल आहे ,स्विकारायला शीक आता .

सुलभा -हो गं,ही गोष्ट माझ्या आत्त्ता लक्षात आली .

तितक्यात विश्वास येतो - काय चालली आहे ,मायलेकींची खुसुर पुसूर.

भक्ती-काही नाही हो बाबा 

विश्वास- नसेल सांगायच तर नका सांगू

भक्ती- एवढं न सांगण्यासारखं असं काही नाही,तुमच्यात झालेला बदल ,मला आवडला आहे ,असं सांगत होती.

विश्वास-पण जिच्यासाठी केला आहे ,तिला आवडला का?

भक्ती- हे तुम्हीच तिला विचारा ,मी चालले ,माझा अभ्यास आहे,असं म्हणून ती जाते

सुलभा-मला वाटलं,नाही म्हणाले म्हणून ,चिडला असशील 

विश्वास -आता आपण,त्या पलिकडे गेलो आहोत ,इकडे ये,ती जाते ,तसं तो गजरा तिच्या केसात माळतो .

ती त्याच्याकडे एकटक पाहत राहते ,तिला वाटलं होतं,तो चिडेल ,पण इथं तर सगळं वेगळच चित्र पाहायला मिळाले.

विश्वास- असं काय बघते 

सुलभा -माझा विश्वास नाही बसत आहे की,तू असं वागत आहे,मी उद्या हाफ डे घेते ,दुपारी की सकाळी 

विश्वास - बघू उद्या ऑफिसला गेल्यावर,कामाच बघून .

दुस-या दिवशी सकाळी अकरा वाजता सुलभा विश्वासला फोन करते ,काम आहे का खूप,फोन नाही केला ,मी दुपारी सुट्टी घेऊ शकते ,हे ऐकून त्याच्या मनात आनंदाच्या उकळ्या फुटत असतात ,पण तो तिला बोलतो -मी बघतो ,माझं जमतंय का ,अर्ध्या तासात फोन करतो . तसं त्याला ती थोडी नाराज झाल्या सारखी वाटते ,त्याच्या शेजारी बसणा-या मित्राला मात्र ,त्याच असं बायकोशी बोलणं वेगळं वाटतं आणि त्याच्यात झालेला बदलही जाणवतो .

विश्वास लगेच पिक्चरची दोन तिकिटे काढतो आणि तिला फोन करून सांगतो ,मला मॉलमध्ये भेट एक वाजता. आता दोघेही खुश असतात . 

मित्र- कुणाबरोबर चाललाय पिक्चरला आणि फोनवर कोण होती ,तरीच तुझ्यात एवढा बदल जाणवत आहे .

विश्वास- उद्या सांगतो तुला ,आता मी घाईत आहे ,मला वेळेत पोहोचलं पाहिजे.

मित्र त्याच्याकडे पाहतच राहतो.

इकडे सुलभा मॉलमध्ये पोहोचते ,तोही येतो .

सुलभा -इथं का बोलावलं 

विश्वास- तू काही बोलू नको ,मी सांगतो त्या प्रमाणे कर,माझ्या वर विश्वास आहे ना तुझा 

सुलभा -हो रे ,त्या शिवाय आले का इथे 

विश्वास- चल मग ,भूक लागली आहे ,काहीतरी पोटात घालू काहितरी ,कावळे ओरडत आहेत.

सुलभा -अरे डबा आहे ना बैगेत ,तो खाऊ 

विश्वास - अजून काही तरी घेऊ तिथून 

दोघे फुड कोर्टला जातात ,ती म्हणते डबा खाऊ आणि स्वीट डिश म्हणून,मूग हलवा घेऊ भगतचंद ताराचंद मधून.

विश्वास -चालेल

दोघे जेवतात ,मूग हलवा खातात . आता अडीच वाजलेले असतात.

विश्वास-चल आता जाऊ या ,परत उशीर होईल नाहीतर

ती त्याच्या बरोबर जाते ,तर थिएटर असते ,ती त्याला डोळ्यानेच विचारते ,तसं तो म्हणतो ,पिक्चरला 

सुलभा -कोणता आहे ,वेलकम 4 

दोघे आपापल्या सीटवर जाऊन बसतात ,पिक्चर सुरु होतो ,दोघेही किती तरी दिवसांनी असे मनसोक्त हसत असतात .

मध्यंतराला तो जाऊन दोघांसाठी चहा घेऊन येतो .

पिक्चर संपल्यावर दोघे बाहेर पडतात ,त्यांना कुणी तरी पाहत असतं,त्या व्यक्तीला यांना दोघांना असं बघून आश्चर्य वाटत.

दोघे पार्किंग लॉटमध्ये येऊन गाडीत बसतात .

विश्वास-मजा आली ना

सुलभा-खरच रे,आधीही आपण असचं  पिक्चरला हाफ डे घेऊन, घरी कुणालाही न सांगता पिक्चर पाहायचो,आज ते दिवस जगल्या सारखं वाटत होतं 

विश्वास -घरात कुणाला काही बोलू नको , तीच तर खरी मजा आहे ,असं पिक्चर चोरून बघण्याची 

सुलभा -मला आता म्हणावस वाटत आहे,गेले ते दिवस,राहिल्या त्या आठवणी.कुणी बघितलं तर काय म्हणतील,बघा यांना या वयात काय चाळे सुचले आहेत.

विश्वास- ये ह्याला काही चाळे नाही म्हणत ,जे हातातून आधी निसटून गेलं ,ते मिळवण्याचा प्रयत्न .

दोघेही घरात येतात ,तर शक्ती -काय योगा योग आहे ,आज दोघे बरोबर.

विश्वास- बाहेरच भेटली आता मला 

शक्ती -बाबा रिलाक्स , मी काही म्हणत नाही आहे ,की तुम्ही फिरून आले आहात 

दोघे एकमेकांकडे पाहतात.

शक्ती - येऊ शकता तुम्ही एकत्र ,मी असचं बोलली .

दोघांनी एकदाचा सुस्कारा सोडला.

 

कोण असेल ती व्यक्ती ,ज्याने त्यांना थिएटर मध्ये पाहीलं ,हे जाणून घेण्यासाठी वाचत रहा,हसत रहा आणि अभिप्राय अवश्य द्या ,कथा जर आवडली असेल तर नावासहित शेअर करू शकता .

क्रमशः 

रुपाली थोरात

 

Circle Image

रूपाली रोहिदास थोरात

Assistant professor

I love to read and write , from my college time, I am writing poems, whenever thoughts come in mind ,I wrote it in words, but no platform to share with others . when I saw this site, I got a platform to share my thoughts and views with all, Thanks to Era creators to giving me such a wonderful platform as well inspiring new writers, Hope all of you will enjoy our journey of reading and writing and will give comments to encourage me . also suggestions are welcome by me so that I can improve because always we are learners at the end of our life. Rupali Thorat