A PHP Error was encountered

Severity: Warning

Message: fopen(/home/irablogging/public_html/system/cache/irablog_session1cde596070e3014519c3cd8a794fd32a25f8daa016ee1042531cccea9e8a5159a47b2a1d): failed to open stream: No space left on device

Filename: drivers/Session_files_driver.php

Line Number: 176

Backtrace:

File: /home/irablogging/public_html/application/controllers/Blog.php
Line: 7
Function: __construct

File: /home/irablogging/public_html/index.php
Line: 315
Function: require_once

A PHP Error was encountered

Severity: Warning

Message: session_start(): Failed to read session data: user (path: /home/irablogging/public_html/system/cache)

Filename: Session/Session.php

Line Number: 143

Backtrace:

File: /home/irablogging/public_html/application/controllers/Blog.php
Line: 7
Function: __construct

File: /home/irablogging/public_html/index.php
Line: 315
Function: require_once

Right on Aunty
Oct 22, 2020
प्रेम

हक्काची मामी 

Read Later
हक्काची मामी 

हक्काची मामी 


मामाच लग्न झाले,तेव्हा मी चौथीला असेल ,मामी लग्नानंतर बोळवणीला गेली ,तरी मी तिची काही पाठ सोडली नाही,तिच्या बरोबरच गेले ,इतकी आवडली होती.तिच्या घराच्या बाजुला नदी होती ,त्यात मनसोक्त डुंबत होते,मी मामीची भाची म्हटल्यावर ,माझा प्रत्येक शब्द तिच्या माहेरचे झेलत होते आणि मी आनंद लुटत होते . परत घरी जायचा दिवस उजाडला,मामीच्या भावाने छान ड्रेस घेतला ,तिच्या वडीलांनी वीस रुपये खाऊ साठी दिले ,मग काय मी मामीवर अजूनच खूष,अशाप्रकारे आमचा प्रवास सुरू झाला.
मामा शेतकरी असल्या कारणाने ,तिला मुलं लहान असली तरी गवत कापायला जायला लागायचे ,मग मीही मदतीला जायची.
तिच्यावर दादागिरी करायची ,शेण काढू लागायची,पण त्या बदल्यात तिच्या कडून काहीतरी उकळायची ,आजीला सगळं कळायचं ,पण मी मदत करते ,म्हणून काही बोलायची नाही .
एकदा तर रंग पंचमीच्या दिवशी ,शेणाचा गारा करून तिच्या अंगावर ओतला होता ,पण न चिडता तिनेही आमच्या बरोबर आनंद लुटला .मामा नेहमी शेतात वेगवेगळ्या भाज्या लावायचा ,मग भाजी उपटून,नंतर तिच्या गड्डया बनवायच्या ,त्या पाण्यात टाकायच्या आणि नंतर पाटीत रचायच्या ,मला नेहमी तिच्या बरोबर भाजी विकायला जायला आवडायचे . मग एक पाटी तिच्या डोक्यावर ,एक पाटी माझ्या डोक्यावर ,नदी ओलांडून भाजी बाजारात जावे लागत असे. एकदा नदीला थोडं पाणी होतं ,नदीत आल्यावर पाटी जरा जास्तच जड झाली ,म्हणून रडायला येत होते ,मी तिला म्हटलं,ही पाटी घे. तिच्या डोक्यावर आधीच एक पाटी होती .ती म्हणाली ,तू हळूहळू ये ,मी ही पाटी ठेवून परत तुझी घ्यायला येते .ती तशीच पुढे जात राहिली ,मला ती माझं ऐकत नाही ,म्हटल्यावर राग आला आणि तिला म्हटलं,मी पाटी नदीत टाकणार . तिला वाटलं,ही कसली टाकते ,पण मी कुठल्याही गोष्टिचा विचार न करता पाण्यात टाकून दिली .नशीब तिथले पाणी संथ होते ,सगळ्या भाजीच्या गड्डया पाण्यावर तरंगत होत्या . मी असं केलय्ं असं सांगताच ,बिचारी धावत पळत आली ,पटापट सगळ्या गड्डया पकडल्या आणि पाटीत भरल्या ,मला मात्र तिची धावपळ पाहून मजा वाटत होती,पण घरी गेल्यावर आईने आणि आजीने चांगलच फैलावर  घेतलं.तरी ती मला जास्त काही बोलायची नाही .
तिला भाजी विकू लागल्यावर मात्र हक्काने बटर ,टोस्ट किंवा खारिचा पुडा घ्यायची.
दूध डेरीत नाही गेले ,तर बारा वाजेपर्यंत जागून सगळ्यांसाठी पेढा बनवायची.तिचं जसं लग्न झाले,तसे गायी आणि म्हशीच दूध काढायचं काम तिचच होतं ,तिला कधी त्यामुळे माहेरी पण राहायला नाही मिळायचे . माहेरी जायचे म्हणजे,सकाळी दूध काढून जायचं आणि संध्याकाळी दूध काढायच्या आत घरी यायचं . सुट्टया असल्या की ,सगळ्या मावशांची मुलं आम्ही मामाच्या घरी असायचो ,पण मामी कंटाळा न करता सगळ्यांच करायची,जसं काही गोकुळ नांदायच मामाच्या घरात ,मग काय दिवाळी नसली तर काय झालं ,सगळ्या नातवंडांची फर्माईश पूर्ण केली जायची,त्यात मामीला जास्त कष्ट पडायचे ,पण तिने सगळं हसत हसत केलं . मामा जरा जास्त कडक होता ,त्यामुळे आम्ही सगळे तिला मदत करायचो ,सगळं आवरून तिला मळ्यात ही जावं लागायचं. सगळे एकत्र आलो की,पसारा करुन ठेवायचो ते वेगळच्ं ,आता जाणवतं की,किती त्रास द्यायचो, पण ती कधी काही म्हणाली नाही.
आता तिला सुना आल्यात ,नातवंडांना सांभाळण्यात वेळ छान चालला आहे ,सुनाही जीव लावतात . सगळ्या भाच्यांची बाळंतपणही तिने हौसेने केली. पाच नंदा पण कधी राग राग नाही केला ,त्यांनी पण एकुलती एक भावजय म्हणून नेहमीच तिच्या पाठीशी उभ्या राहिल्या.भेटल्या नंतर तिची ती तुटलेली केस पाहून,तिने भाजीच्या वाहिलेल्या पाट्या आठवतात ,पण आता थोडी लठ्ठ झाली आहे . मग काय हक्काने सांगते ,चालत जा ,दहा पंधरा दिवस करणार,मग काय जैसे थे वैसे . पण लहान असून सांगतो ,तर तिला राग नाही येत ,म्हणते तुम्ही हक्काने रागवता ना ,तुम्हाला मी निरोगी दिसावी म्हणून तुम्ही बोलता.
काय चुकीचं बोलली ती, जिथं प्रेम असतं,तिथं हक्क असतो आणि काळजी असते ,जी दिवसेंदिवस कमी होत चालली आहे.अशी माझी हक्काची मामी.
जर तुम्हाला कथा आवडली असेल तर नावासहित शेअर करू शकता आणि अभिप्राय अवश्य द्या.
 

रुपाली थोरात 
 

Circle Image

रूपाली रोहिदास थोरात

Assistant professor

I love to read and write , from my college time, I am writing poems, whenever thoughts come in mind ,I wrote it in words, but no platform to share with others . when I saw this site, I got a platform to share my thoughts and views with all, Thanks to Era creators to giving me such a wonderful platform as well inspiring new writers, Hope all of you will enjoy our journey of reading and writing and will give comments to encourage me . also suggestions are welcome by me so that I can improve because always we are learners at the end of our life. Rupali Thorat