Sep 24, 2020
नारीवादी

तिचा एक उनाड दिवस 

Read Later
तिचा एक उनाड दिवस 

तिचा एक उनाड दिवस 

रोज सकाळी उठणे ,जेवण बनवून डबे भरणे ,ऑफिस मध्ये जाणे ,तिथही काम,घरी आलं की घरातलं काम,तेच तेच रूटीन ,तिला अगदी नकोसं झालं होतं,तिला आठ दहा दिवस सुट्टी होती ,त्यातली काही बँकेतली कामे ,मुलीच्या शाळेची कामे ,एकही दिवस असा पूर्ण शांततेत नाही गेला ,वर संध्याकाळी नवरा घरी आल्यावर म्हणायचा ,काय मग मजा आहे ना ,सुट्टी , छान चहा आणि नाष्टा कर ना काहीतरी,कारण काय तर तुला सुट्टी आहे.

असचं तिच विचारचक्र चालू असताना ,तिने विचार केला सुट्टीतला एकही दिवस मी स्वत:साठी नाही दिला ,तितक्यात तिची मैत्रीण रुपाली हिचा फोन आला ,ती म्हणाली ,किती दिवस झाले,आपण भेटलोच नाही ,भेटुया का उद्या,मी वैशालीलाही विचारते ,तेवढाच बदल,काय वाटतय तुला.

ती म्हणते,हो चालेल मी आता तोच विचार करत होते की आपण स्वत:ला एकही दिवस दिला नाही,उद्याचा दिवस आपला दिवस आणि काहितरी वेगळं करु जे आतापर्यंत कधी नाही केलं असं 

रुपाली-मला कळेल का ,की नक्की आपण काय करायचं आहे

ती-आपण मुलांना नाही न्यायचं,फक्त आपण,तुला गाडी येते ,तुझी गाडी काढ ,एखादा जवळचा स्पॉट असेल तिथे जाऊ, हुंदडू ,बाहेर जेवण ,फक्त आपण तिघी 

रुपाली-ओके ,मी वैशालीला फोन करून सांगते तुला ,कुठे पोहोचायचं,बरं ड्रेस कोड काय

ती -जीन्स टॉप 

रुपाली-मी तुला घातलेली पाहिलं नाही कधी 

ती-मग आता बघ 

रुपाली-वैशालीशी बोलून तुला परत फोन करते.

ती,रुपाली आणि वैशाली आधी एकाच ठिकाणी काम करायच्या ,आता वेगवेगळ्या ठिकाणी काम करतात ,त्यामुळे नेहमी भेट होत नाही.

थोड्या  वेळाने तिचा परत फोन वाजतो.

रुपाली-मी वैशालीशी बोलले ,तुम्ही दोघी माझ्या घरी या तिथून आपण मिनी काश्मीरला जाऊ ,तिथून पवई गार्डन ,तिथे जवळच येलो करी हॉटेल आहे,तिथे जेवू ,थोडसं माझ्या घरी जाऊन गप्पा मारु ,मग चहा घेऊन तुम्ही आपापल्या घरी जाऊ शकता,तू आणि वैशाली मिळून ठरव कसं यायचं ते 

ती -हो चालेल 

ती वैशालीला फोन लावते ,दोघी सकाळी दहा वाजता बस स्टॉपवर भेटायचं ठरवतात ,ड्रेस कोड जीन्स टॉप आहे हे डिसाइड होतं.

ती नव-याला सांगते ,उद्या आमचं गेट टुगेदर आहे आणि मुलीला बघायला मावशी आहेत.

नवरा-तिलाही घेऊन जा ना सोबत

ती -तुझं असलं की, तू घेऊन जातोस का ,नाही ना ,मग उद्या मी एकटीच जाणार आहे आणि हो तिला रविवारी आपण दोघे गार्डन मध्ये घेऊन जाणार आहोत.

नवरा-आता पुढे काय बोलणार 

ती- पहिल्यांदाच चाललीय अशी एकटी 

नवरा-म्हणून तर काळजी वाटते 

ती-नका काळजी करू,असंही ऑफिसला एकटीच जाते ना,करेल मी ऐडजस्ट ,काहीतरी जळाल्या सारखा वास येतोय का ,असं म्हणत म्हणते,झोपा आता .

दुस-या दिवशी सकाळी मुलीला शाळेच्या बसून देते,नवरा ऑफिसला जातो ,मग ही आंघोळीला जाते ,आल्यावर जीन्स टॉप घालते आणि स्वत:ला आरशात बघते ,तर तिला जाणवतं,डीलिव्हरीमुळे पोट वाढले,मांड्या वाढल्या आहेत ,मागून सुध्दा विचित्र वाटत आहे ,त्यावर लुझ टॉप गुडघ्या पर्यंत घातला तर सगळं कसं,झाकली मूठ सव्वा लाखाची ,किती दुर्लक्ष करत आहे ,मी स्वत:कडे,पण पटकन तो विचार मनातून काढून टाकला आणि म्हणाली ,आज बिनधास्त जगायचं ,कोण काय म्हणेल ,याचा विचार नाही करायचा ,लक्षात आलं तसं,दोन्ही गॉगल बैगेत टाकले ,परत एकदा आरशात बघत स्वतःवरच एक खट्याळ नजर टाकली आणि निघाली स्वारी ,सोसायटीत कधी तिने सगळ्यांसमोर जीन्स घातली नव्हती ,आज ती बाहेर जाताना वॉचमन आणि तिथे उभ्या असणा-या काकांनी भुवया उंचावल्या,पण तिने पाहून न पाहिल्यसारखे करत ,रिक्षाला हात करत रिक्षात बसून निघून गेली.

वैशाली जिथे थांबणार होती ,त्या स्टॉपवर गेली ,रिक्षातून उतरल्या वर लगेच बस आली तसं दोघी बसमध्ये चढल्या.

वैशाली-बरं झालं तू वेळेत आली नाहीतर किती वेळ बसावं लागलं असतं परत,छान दिसते जीन्स टॉप 

ती-फिरायला गेलो होतो ,तेव्हा घेतलेला ,बाहेर गेल्यावर घालते ,तिथं आपल्याला ओळखणार्ं कुणी नसतं,मग कोण काय बोलेल ,हा विचार नसतो ,तुला माहित आहे का ,आज बिल्डींग मधून बाहेर पडताना वॉचमन आणि काका माझ्या कडे असे पाहत होते ,जसं कुणा नवीन व्यक्तीला पाहत आहे,मी जास्त लक्ष न देता निघून आले ,रुपालीला फोन लावून सांगुया, निघालो .

वैशाली-अग मी टाकला मेसेज ,पण मला तुझं हे बिनधास्त वागणं खूप आवडतं आणि असही जगाचा विचार करत आपण स्वत: जगणंं विसरून जातो.

ती-आरशात बघितलं तेव्हा असं वाटलं ,नाही चांगल वाटत ,घालू ड्रेस ,मग दुसरं मन म्हणालं ,नको करु दुस-यांचा विचार,करुन टाक आज तुला जे करायचे ते.असं गप्पा मारता मारता रुपालीचा स्टॉप येतो ,दोघी उतरतात आणि तिच्या घरी जातात.

रुपाली - काय घेणार चहा की कॉफी

ती -एक कडक चहा ,मलाई मारके

वैशाली-फुल फॉर्म मध्ये आहे आज ती

ती -अगं नाही ,कॉलेज मध्ये असताना नाटकातील डायलॉग होता

वैशाली -म्हणजे तू नाटकात काम केलं होतं 

ती -अग त्यात काय विशेष,मला जे करावस्ं वाटतं ते एकदा तरी करतेच,आता हेच बघ ना ,काल मी विचार करत होते,तेव्हा रुपालीचा फोन आला आणि आजचा प्लान ठरला .

तिघी चहा पिऊन बाहेर पडल्या ,पुढे ती ,रुपाली ड्रायव्हींग करत होती आणि वैशाली मागे.

मिनी काश्मीरला जाऊन पोहोचल्या ,तिकडे गार्डन मध्ये फिरत फिरत तिघींनीही फोटो सेशन केले.

फोटोकडे पाहत ती म्हणाली ,रुपाली तू किती बारीक झालीस ग ,मी तर किलो किलो ने वाढतच आहे .

रुपाली-पण जीन्स मध्ये थोडी बारिक दिसते ,तू पण तर दिसते

ती-चल काहीही ,माझ्या समाधानासाठी बोलत आहेस .

रुपाली -तू जशी आहेस ,तशी आम्हाला आवडतेस ,कारण तुझ्या इतकी जिंदादीली आमच्या कडे नाही

वैशाली-ते फोटो पाहून टिपिकल बायकांसारखं बोलणं बंद करा आणि एन्जॉय करा 

ती -आता भूक लागली आहे काहितरी खाऊया ,गार्डनच्या बाहेर कँटिन दिसलेले

रुपाली-हिला बरोबर खायच्या वस्तू दिसतात 

ती-म्हणून तर खात्या पित्या घरची वाटते की नाही ,असं बोलत डोळा मारते.

रुपाली-ह्या गार्डन मध्ये कपल्सला बघून हिच्या बालमनावर परिणाम झाला आहे वाटतं 

ती-ह्या झाडाच्या मागे दडलय्ं काय 

वैशाली -तू चल बरं इथून 

तिथे झाडामागे एक कपल बसलेलं होतं,म्हणून तिने तशी कमेंट केली होती.

पुढे गेल्यावर अजून एक कॉलेज कपल होतं ,दोघांचा कीसींग सीन चालू होता,आजुबाजूला कोणी आहे ,याचं ही भान नव्हतं.

ती-अगं पिक्चरमधे नाही का ,दोन झाड जवळ आलेली दाखवतात ,तसा काहीतरी सीन चालू आहे असं वाटतं आहे.

तसं दोघी ओढत तिला घेऊन जातात आणि म्हणतात,चलं तुला खरचं भूक लागली आहे ,नाहीतर तुझ्यात आणि कोणी तरी संचार करेल .

तिघी मिळून वेगवेगळे पदार्थ घेतात आणि एकमेकीं बरोबर शेअर करतात ,हिच तर मैत्री असते ,मग तिथून त्या पवई गार्डनला जातात ,तिथे छान लेक असतो ,गॉगल घालून एकमेकींचे फोटो सेशन करत एन्जॉय करणं चालू असतं ,आता तिघी एका झाडावर बनविलेल्या झोपडीच्या पाय-यांवर बसतात ,तिथे फोटो काढायचा असतो.

ती-फोटो काढायला बकरा मिळतोय का बघा

रुपाली-बकरा नाही ,एक बकरी येतेय समोरुन चालेल का 

ती-नको ,एक कपल येत आहे ,थांब तू

ती- अहो भाऊ,फोटो काढता का,तुम्ही काढला की ,मी तुमचा कपल फोटो काढून देते,कशी आहे ऑफर 

भाऊ-चालेल ना ताई ,तुम्ही आता एवढं म्हणताय ,तर डील पक्की 

त्याने त्यांचा फोटो काढला ,मग ऊभं रहायला सांगितल ,मग खांद्यावर हात ठेवायला असे चार पाच फोटो काढून मोबाईल परत दिला.तसं ती म्हणाली ,आता तुमचा टर्न,तिने त्यांना लेकवर एक ब्रीज होता तिथे नेलं,त्यांचा फोटो काढला ,अजून दोन तीन पोज द्यायला लावल्या ,मग त्यांचे तिघींचेही तिथे फोटो काढून घेतले.तिने त्याला थैंक यू भाऊ म्हटले ,तसं त्यानेही हसत हसत थैंक यू ताई म्हटले ,तसं या दोघींना हसायला आलं.

रुपाली -हिच काही खरं नाही आज,कसली मस्ती आली आहे 

ती -अगं मी तसं काही घेऊन नाही आले ,की ज्याने मस्ती चढली आहे ,न घेताही मस्ती चढते बायकांना 

वैशाली -जाऊ दे मग आज घेऊनच टाक ,असंही आज मनसोक्त जे करायच आहे ते करुया ,असं ठरलं आहे ना

ती -तुम्ही दोघी घ्या ,मी घेणा-या माणसाच्या शेजारी बसले की,मला चढते ,असा माझा नवरा म्हणतो,की मला न घेताही चढते.

वैशाली-मग तर नकोच ,घरी परत व्यवस्थित जायचं आहे आम्हाला ,ये चला आता जेवायला जाऊ ,भूक लागली आहे 

ती-माझ्याही पोटात आता कावळे ओरडायला लागले आहेत

तिघी येल्लो करी रेस्टॉरंट मध्ये जातात ,एका टेबल वर बसतात ,वेटर येऊन मेन्यू कार्ड देतो .

रुपाली-तुमचे रेस्टॉरंट स्पेशल मेन्यू काय आहेत 

तो सांगतो त्यातून ती एक स्टार्टर आणि डायरेक्ट जेवणाची ऑर्डर देते .

ती -अरे सगळे खाण्याचे पदार्थ सांगितले,प्यायला काय आहे?

वेटर दोन मिनीट तिच्या कडे पाहत राहिला

ती-नाही म्हणजे आल्यावर पाणी देण्याची काही पध्दत आहे की नाही,तुमच्या रेस्टॉरंट मध्ये असं विचारायच होतं 

तसं वेटरची रिएक्शन बघून दोघी हसायला लागतात.

बिचारा मान खाली घालून जातो .

वैशाली-तू बोलली तर त्याला वेगळंच काही तरी वाटल्ं ,

बिचा-याचा चेहरा बघण्या सारखा झाला होता.

तितक्यात तो पाणी घेऊन येतो ,तशा त्या शांत होतात 

ती-कितना टाइम लगेगा ,ऑर्डर आने के लिए 

वेटर-मैडम ,स्टार्टर दस मिनीट में आ जाएगा,खाना उसके बाद और दस मिनीट

ती-तब तक टाईम पास के लिए,आप कुछ प्रोग्राम या गेम्स नहीं खिलवाते क्या कस्टमर को,मनोरंजन के लिए कुछ तो होना चाहिये

वेटर- यहाँ पे ऐसा कुछ नही है 

ती-तो आपके मैनेजर को जाके, ऐसा कुछ रखने के लिए बोलो

वेटर-जी मैडम

ती-मुझे मत बोलो ,मैनेजर को बोलो

वेटर -हाँ,मैनेजर को बोलता हूँ मैडम

ती-क्या ,मैनेजर को मैडम क्युँ बुलाएगा 

वेटर-मतलब ,आपने जो बोला ,वो मैनेजर को जाके बताता हूँ,अब ठिक है मैडम

ती-हाँ ,मैं तो ठिक ही हूँ,मुझे क्या हुआ

वेटर-नहीं मैं वाक्य के बारे में पुछ रहा था

ती -हाँ ,बराबर है ,लेकीन तू महाराष्ट्रीयन है क्या

वेटर-हाँ मैडम,ऐसे क्यों पुछा 

ती -तुने वाक्य बोला इसलीये ,हम भी महाराष्ट्रीयन है ,तो हम हिंदी में बात क्यों कर रहे है

वेटर-क्योंकी .आपने हिंदी में शुरुआत की इसलीये 

ती -आता तर समजलं ना ,महाराष्ट्रीयन आहोत ,तर मराठीत बोल ना 

वेटर-ठिक आहे मैडम,मी तुमचं स्टार्टर घेऊन येतो ,असं म्हणून तो जातो

रुपाली-किती शाळा घेतली बिचा-याची 

ती-काही बिचारा नाही,तो पण एन्जॉय करत होता 

वैशाली-पण त्याने विचार केला असेल,किससे पाला पडा है

वेटर स्टार्टर घेऊन येतो,वाढताना मराठी बोलत विचारतो,तसं तिघींना हसायला येतं ,गप्पा मारत जेवतात,जेवल्यानंतर बील आणायला सांगतात.

बील देऊन तिथून बाहेर पडतात ,तर आइस्क्रीम पार्लर दिसतं,प्रत्येक जण आपापल्या आवडीचं आइस्क्रीम खातं ,आता परत घरी निघतात,रुपालीच्या घरी जातात .

वैशाली-ए पण खरं सांगू का,खरचं मजा आली ,मनसोक्त वागलो,आपल्याला टोकनार कुणी नव्हतं आणि तू काय त्या वेटरची खेचली ना,बिचा-याचा चेहरा बघण्या लायक झाला होता

ती-मग दहा मिनिटं टाइमपास कसा झाला असता आपला ,तुमच्या साठी तो निखळ मनोरंजनाचा कार्यक्रम होता,मग आवडला का नाही 

रुपाली-सूत्र संचालन तुम्ही केले ,म्हटल्यावर का नाही आवडणार 

वैशाली -ए पण आता ठरलं,इथून पुढे सुट्टीतला एक दिवस आपल्या स्वत:साठी काय 

ती-हो ठरलं,चला आता निघूया 

रुपाली-दोन मिनीट मी येते स्टॉप पर्यंत सोडवायला 

असं म्हणत तिघी स्टॉप वर जातात ,बस मध्ये बसल्यावर रुपालीला बाय करतात.

वैशाली-मजा आली ना ,आता काम करायला एनर्जी आली 

ती-मला तर आज खूप बरं वाटतंय ,कोणी बोलणार नाही ,की असच वागू नको ,तसं वागू नको,कसं वागायचं तुला कळतच नाही,आज तशी काही टूम टूम मागे नव्हती ,मला तर आज स्वछंदी फुलपाखराप्रमाणे बागडून आल्या सारखं वाटतयं ,हा आनंद पुढच्या सहा महिने काम करण्यासाठी पुरवायचा आहे .

वैशाली -आजचा आपला दिवस एक उनाड दिवस होता ,जो कधीही विसरु शकणार नाही ,कारण स्वत:साठी असं आपण पाहिल्यांदा जगलोय .

घरी आल्यावर तिला घरातलं वातावरण खूप छान आणि प्रसन्न वाटत होतं,कारण आज तिचं  मनच प्रसन्न झालं होतं.

प्रत्येकाने कधीतरी नेहमी पेक्षा वेगळं काहितरी करावं म्हणजे जगताना एक नाविन्यपूर्ण गोष्ट केली की,आयुष्यात चैतन्य निर्माण होते आणि ते आजुबाजुच्या लोकांनाही आनंद देऊन जाते,तिच्या नव-यालाही तिच्यातला हा बदल जाणवला आणि म्हणाला ,सहा महिन्यातून जगत जा ,तू तुझा एक उनाड दिवस.

तिच्या मनात मात्र शब्दांनी फेर धरला होता

नको घराची चिंता ,

नको करु कुणाची फिकिर,

जग तू एक तरी उनाड दिवस,

होवून बेफिकीर,

कर तुझ्या इच्छा पूर्ण,

नाहीतर होऊन जाशील तू जीर्ण,

मनात मात्र राहिल नेहमी एक खंत,

स्वत:साठी जगायचं राहूनच गेलं हो पंत,

लाव जगण्याला पंख तुझ्या इच्छांचे,

त्याला बळ लाभू दे तुझ्या आकांक्षांचे,

होऊ दे सार्थक तुझ्या ही जगण्याचे.

 

कसा वाट्ला तुम्हांला तिचा एक उनाड दिवस,आवडला असेल तर नावासहित शेअर करा,हसत रहा ,वाचत रहा,आनंदात रहा आणि अभिप्राय अवश्य द्या .

 

रुपाली थोरात 

 

 

Circle Image

रूपाली रोहिदास थोरात

Assistant professor

I love to read and write , from my college time, I am writing poems, whenever thoughts come in mind ,I wrote it in words, but no platform to share with others . when I saw this site, I got a platform to share my thoughts and views with all, Thanks to Era creators to giving me such a wonderful platform as well inspiring new writers, Hope all of you will enjoy our journey of reading and writing and will give comments to encourage me . also suggestions are welcome by me so that I can improve because always we are learners at the end of our life. Rupali Thorat