Dec 06, 2021
रहस्य

निकीता राजे चिटणीस भाग 1

Read Later
निकीता राजे चिटणीस भाग 1

❤️ ईरा दिवाळी अंक 2021 ❤️

मर्यादित प्रति.. आजच बुक करा खालील फॉर्म भरून..

                               Disclaimer
ही कादंबरी पूर्णपणे काल्पनिक आहे आणि यातील सर्व व्यक्तिरेखा आणि प्रसंग काल्पनिकच आहेत. यांचा कोणत्याही जीवंत अथवा मृत व्यक्तीशी अथवा घटनेशी काहीही संबंध नाही. जर कोणाला काही साम्य आढळल्यास तो निव्वळ योगायोग समजावा.
दिलीप भिडे
ही कादंबरी जरा वेगळ्या पद्धतीने लिहिली आहे. या कादंबरीतील पात्रे त्यांच्या दृष्टीतून कथा पुढे नेतात. आणि कथन करतात.
दिलीप भिडे
                                           भाग१

 

                                      अनंत दामले


अचानक टेलिफोनच्या घंटीने जाग आली. घड्याळात पाहिलं तर रात्रीचे दोन वाजले होते. कोण असावं एवढ्या आपरात्री असा विचार करतच फोन उचलला.
हॅलो अनंतराव मी मुकुंद देशपांडे बोलतोय
बोला मुकुंदराव एवढ्या आपरात्री फोन केलात म्हणजे तसंच काही कारण असलं पाहिजे. काही emergency आहे कां ?
मुकुंदरावांचा आमच्याच वसाहतीत बंगला होता. आणि आमच्या संध्याकाळच्या बगीच्यातल्या बैठकीतले मेंबर. काय झालंय ?
हो. emergency आहे आणि आमची कार चालूच होत नाहीये. वर एवढा भयंकर पाऊस आणि आपरात्रीची वेळ काय सुचत नाहीये बघा.
मुकुंदराव आधी शांत व्हा बघू. काय झालंय ते नीट सांगा त्या शिवाय मी काय करायचंय ते कसं कळणार. पण तुम्ही आधी शांत व्हा.
संध्याकाळी बोललो होतोना की मित्राचा मुलगा आणि सून येणार म्हणून, तर त्या पोरीला अचानक पोटात प्रचंड कळा येताहेत. तिच्याकडे बघवत नाहीये. ताबडतोब हॉस्पिटल ला न्याव लागणार आहे. आणि नेमकी आताच त्यांची कार चालूच होत नाहीये म्हणून तुम्हाला फोन केला.
मी लगेच निघतो. चिंता करू नका.
बाहेर मुसळधार पाऊस पडत होता. १०-१५ फुटापालिकडल काहीही दिसत नसतांना गाडी चालवायची म्हणजे एक दिव्यच होत. पण इलाज नव्हता . जाण भाग होत. मुकुंदरावांकडे medical emergency होती. आणि अश्या वेळेस धावणार नाही तो मित्र कसला. खरं तर आता साठी ओलांडलेल्या मला हे अश्या वातावरणात गाडी चालवण जरा अवघडच होत.
अहो थांबा मी पण येते. एवढ्या आपरात्री तुम्हाला एकटयांनी जाऊ देणार नाही.
अग मी एकटा कुठाय मुकुंदराव असतील त्यांच्या मित्राचा मुलगा आणि त्याची बायको. गाडीत जागा नाहीये पाचव्या माणसाला. येतो मी. बायकोच्या चेहेऱ्यावर काळजी दिसत होती पण तरी त्याकडे दुर्लक्ष करून मोठी हिम्मत करून गाडी काढली.
प्रचंड पाऊस, कॉलनीतले कच्चे रस्ते, मागच्या सीट वर वेदना असह्य झालेली मुलगी, मुकुंदराव आणि नितीनचे चिंताग्रस्त चेहेरे. काम कठीण होत. निकिताला कमीत कमी धक्के बसतील याची काळजी घेत गाडी अत्यंत हळू चलवावी लागत होती. त्यामुळे नितीन मात्र अस्वस्थ झालेला दिसला. म्हणाला काका या स्पीड ने पोचायला खूपच उशीर होईल मी चालवू का?
पण मुकुंदरावांनी परस्परच त्याला उत्तर दिल. म्हणाले नको तुझी मनस्थिति ठीक नाहीये आणि शिवाय तुला निकिता कडे लक्ष्य द्यायचं आहे. तिला सांभाळ ते जास्त जरूरी आहे.
राजवाडे हॉस्पिटल गावात मध्यवर्ती भागात होते आणि डॉक्टर अनुभवी आणि निस्पृह असल्याची कीर्ती होती. काळजी वाटत होतीच पण डॉक्टरांविषयी खात्री होती. हॉस्पिटल मध्ये पोचलो एकदाचे. रात्रीचे 3 वाजले होते. दारातच रेसिडेंट डॉक्टर, नर्स,वॉर्ड बॉय हजर होते. एक काळजी मिटली होती. बाकीचे सोपस्कार भराभर होऊन आयसीयू मधे अॅडमिट.
आम्ही बाहेर. सगळ्यांच्याच चेहऱ्यावर चिंता आणि प्रश्नचिन्ह.
पाचच मिनिटांत डॉक्टर आले आणि तडक आयसीयू मध्ये गेले.
थोडा वेळ तसाच गेला. ती शांतता जीवघेणी होती. एकमेकांशी बोलण्यातही कोणाला स्वारस्य नव्हत.बाहेर पाऊस कोसळतच होता या परिस्थितीत पावसाची भीती वाटायला लागली होती. बाहेर गडद अंधार. बहुतेक सर्व शहराचे दिवे गेले असावेत. म्हणूनच आम्हाला येतांना एकही street light दिसला नाही.
आणि अचानक दिवे गेले. क्षणभर काहीच कळेना काय झालंय ते. सर्वत्र अंधार. पाच मिनिटांनी दिवे आले. समोरच वॉर्डबॉय होता त्याला विचारले तर म्हणाला की आत्तापर्यंत inverter चालू होत आता generator सुरू केलंय. आता निरनिराळ्या tests करायच्या आहेत म्हणून.
तितक्यात डॉक्टर राजवाडे स्वत:च आले. बसा बसा रीलॅक्स. आम्ही आवश्यक त्या सगळ्या tests करायला घेतल्या आहेत. पण अपेंडिक्सच emergency operation कराव लागणार अशी लक्षण दिसताहेत. डॉक्टर सांगत होते.
क्रिटिकल आहे का
होय. सध्या तरी जी symptoms दिसताहेत त्यावरून तरी अस वाटतंय. पण टेस्ट रीपोर्ट आल्यावरच फायनल सांगता येईल. तोपर्यंत you will have to wait. Have patience.
मग आम्ही आता काय करायच.
तुम्ही काहीच करायच नाहीये. जे काही करायच आहे ते आम्ही करू. पण निर्णय तुम्हीच घ्यायचा आहे. देशपांडे, पेशंट तुमच्या कोण.
हा नितीन माझ्या मित्राचा मुलगा आणि ती निकिता ह्याची बायको.
Ok. तर मग नितीन तुझा consent लागेल. अरे सॉरी तुम्हाला एकेरी नावांनी बोललो.
Its ok Doctor.
ठीक तर मग तुम्ही फॉरमॅलिटीज पूर्ण करा. आम्ही सर्व तयारी करून ठेवतो.
डॉक्टर एक विचारू ?
ऑपरेशन करांवच लागेल का हेच विचारायच आहे ना ?
हो. ऑपरेशन म्हटलं की काळजी वाटते म्हणून. इतक सिरियस आहे का ? आजकाल मी अस ऐकतोय की अपेंडिक्स वर antibiotic नि सुद्धा इलाज करता येतो.
खरंय तुमचं म्हणणं. पण हा खात्रीशीर उपाय नाहीये. एक पाच मिनिट थांबा मी जरुरीच्या सूचना देऊन येतो आणि तुमच पूर्ण शंका निरसन करतो चालेल ?
Ok. चालेल. डॉक्टर आतमध्ये गेले पुन्हा बाहेर आम्हीच तिघं.
अरे नितीन डॉक्टरांचा अनुभव बघता ते उगाच काही सांगतील अस वाटत नाही इति मुकुंदराव.
मुकुंदराव नितीनच्या बोलण्यात तथ्य आहे. त्यांच्याच बायकोच ऑपरेशन आहे तेंव्हा सत्य परिस्थिति आपल्याला पूर्णपणे कळली पाहिजे मी मध्येच बोललो.
बघा काका आपल्याला पूर्ण माहिती असणं आवश्यक आहे अस मला वाटत मग परिस्थितीशी दोन हात करता येतात. आणि ज्ञानात भर पडत असेल तर चांगलंच आहे ना तेवढंच बळ अंगी येत.
करेक्ट आहे आम्ही दोघेही एकदम. मुकुंदरावांना पण ते पटलं म्हणाले पोरगा धीराचा आहे.
खरंय वादच नाही.
थोडा वेळ कोणीच बोलल नाही.
काका अहो तसं नाहीये,तुम्ही दोघं माझ्या बरोबर आहात म्हणून, नाहीतर कोसळलोच असतो.
आम्ही आहोतच तुझ्याबरोबर no worries.
तेवढ्यात नर्स आली. डॉक्टरांनी तुम्हाला बोलावलाय. तिने त्यांची केबिन दाखवली.
या बसा. आता मी तुम्हाला सर्व समजाऊन सांगतो म्हणजे तुमच्या सर्व शंका दूर होतील.
तुम्हाला माहीतच असेल की अपेंडिक्स हा शरीराला आवश्यक असा अवयव नाही. जिथे छोट आंतड मोठ्या आंतडयाला मिळत तिथे एका बोटा एवढी ही growth असते. जो पर्यन्त तिला धक्का लागत नाही तो पर्यन्त सर्व काही ठीक असत . पण जेंव्हा infection होत तेंव्हा त्यावर सूज येते. आकार वाढतो वेदना सुरू होतात. ताप येतो, उलट्या सुरू होतात,हळू हळू वेदना वाढत जातात. असह्य होतात.
जर सूज वाढली आणि आतमध्ये pus झाला तर मग अपेंडिक्स फुटण्याची शक्यता वाढते. आणि मग या परिस्थितीत जीवन मरणाचा संघर्ष सुरू होतो. मघाशी नितीन म्हणाला त्या प्रमाणे औषधे देऊन इन्फेक्शन कमी नक्कीच करता येईल. आणि हे सर्व आताही करूच पण हे सर्व सुरवातीच्या stage ला ठीक असत प्रादुर्भाव वाढल्यावर ऑपरेशन करून अपेंडिक्स काढून टाकणे हेच श्रेयस्कर असत. आता असह्य वेदना होताहेत म्हणजे आपल्या पेशंट ची स्टेज, ही पुढे गेलेली आहे असा आमचा अंदाज आहे म्हणून ऑपरेशन जरूरी आहे असा आम्हाला वाटतंय.
आणि ही laproscopic सर्जरी असते. अर्ध्या इन्चाचा एक आणि पाव इन्चाचे दोन असे तीन छिद्र असतात त्यामधून कॅमेरा आणि instruments घालून अर्ध्या तासात ऑपरेशन आटोपत. अर्थात ओपन केल्यावर जर काही complications आढळले तर पूर्ण conventional ऑपरेशन काराव लागत. आणि हा निर्णय तेंव्हाच करावा लागतो. पेशंटच्या नातेवाईकांशी discuss करायला वेळ नसतो.
आता हे कन्फर्म करण्यासाठी सी टी स्कॅन किंवा अल्ट्रासाऊंड अशा tests कराव्या लागतात. आपल्याकडे सी टी स्कॅन ची सोय नाही पण सोनोग्राफी होईल. त्यासाठी Dr. भारद्वाज येताहेत. त्यांना आणायला केंव्हाच गाडी पाठवली आहे. ते आता येतच असतील.
तेव्हडयात नर्स आलीच . sir Dr. भारद्वाज आले आहेत.
आलेत, good लगेच पेशंट ला सोनोग्राफी ला घ्या.
sir त्यांनी काम सुरू केलंय.
Ok
डॉक्टर जर सोनोग्राफीत काही निघाल नाही तर ऑपरेशन टाळता येईल ? नितीन
अस बघा ज्या condition मध्ये पेशंट आहे त्यावरून प्रॉब्लेम अपेंडिक्स चा आहे का गॉल blader चा की आंतडयाचा हे सोनोग्राफी मध्ये क्लियर होईल. तेंव्हा wait, let’s see what we can do. मी तुम्हाला घाबरवत नाहीये. पण तुम्हाला वस्तुस्थिती माहिती पाहिजे. आणि आता तुम्ही हॉस्पिटल मध्ये आला आहात तेंव्हा काळजी करण्याच काहीच कारण नाही. आम्ही आहोत. relax.
डॉक्टर पुनः आत गेले आणि आम्ही हॉल मध्ये. चेहऱ्यावरचे काळजीचे ढग जास्तीच काळवंडलेले. नितीन हादरला होता. त्याला धीर देणं आवश्यक होत. मी मुकुंदरावांकडे नजर टाकली त्यांनाही असंच वाटत असाव. त्यांनी नितीनच्या पाठीवरून हात फिरवला आणि त्याच्या जवळ बसले. नितीन, बाळा नको करूस एवढी चिंता, आपले डॉक्टर हे फार अनुभव संपन्न आहेत. पंचक्रोशीमध्ये त्यांच्या तोंडीचा दूसरा डॉक्टर नाहीये. पूर्णपणे पारदर्शक व्यवहार आहे म्हणूनच पूर्ण डीटेल मध्ये मघाशी समजाऊन सांगितले. तुलाही कळलं की आपण नेमक्या कुठल्या परिस्थितीत आहोत. तेंव्हा डॉक्टर काय म्हणाले त्यावर विचार कर आणि थोडा relax हो. कॉफी घेणार ? या हॉस्पिटल मध्ये कॉफी मशीन आहे. घेणार ? थोड fresh वाटेल.
मी कॉफीच आणायला गेलो होतो पटकन नितीनच्या हातात मग ठेवला. आमची कॉफी पिऊन झाली होती. नितीनच्या हातात कप तसाच होता कुठे तरी शून्यात नजर. मी आणि मुकुंदराव एकमेकांकडे बघत होतो. काय करांव, काही तरी करून त्याला boost up करण आवश्यक होत. अरे नितीन तुझी कॉफी बघ थंड झाली. दुसरी आणू का ?
एक नाही अन दोन नाही.
मुकुंदराव मुकाट्याने उठले आणि कॉफी घेऊन आले. घे कॉफी घे. आणि एक लक्षात घे की अपेंडिक्सच ऑपरेशन म्हणजे खूप सिरियस अस काही नसत. जर ते rupture झाल तर मग क्रिटिकल असत पण निकिताची केस तशी नाहीये. Things are very much in our control. So relax. शांत हो आणि कॉफी घे म्हणजे बर वाटेल. घे घे नाही तर पुन्हा थंड होईल.
कॉफी घेतल्यावर जरा तरतरी आली. त्याचा चेहराही जरा उजळला. आम्हालाही बरंच वाटल.
अरे आई बाबांना फोन केलास का, तिच्या मामांना कळवलस का? मुकुंदरावांनी विचारल
बापरे हे तर मी विसरलोच my god! आत्ता लावतो फोन.
हे बघ जरा शांतपणे आणि डॉक्टर जे काही बोलले ते नीट सविस्तर सांग. त्यांनाही पूर्ण कल्पना दे.
हो.
मुकुंदराव आई वडिलांच्या ऐवजी मामांना का ?
अहो तिला आई वडील नाहीयेत मामांनीच तिला वाढवलय.
Oh I am sorry.

क्रमश: .............

दिलीप भिडे पुणे
मो :9284623729
[email protected]
जर माझं लेखन आवडलं असेल तर जरूर शेअर करा, फॉलो करा.

❤️ ईरा दिवाळी अंक 2021 ❤️

मर्यादित प्रति.. आजच बुक करा खालील फॉर्म भरून..
ईरा वाचनाचा आनंद घ्या आता app मधून, आजच download करा. Download App Now
Circle Image

DILIP BHIDE

Retired

Electrical Engineer. And Factory Owner Now Retired