Oct 16, 2021
प्रेम

नंदिनी ..श्वास माझा 2

Read Later
नंदिनी ..श्वास माझा 2
ईरा वाचनाचा आनंद घ्या आता app मधून, आजच download करा. Download App Now

भाग २

हुश्श....
चला बाबा एकदाची एक्झाम संपली.... श्रिराज

हा यार पूर्ण वाट लागली होती ... वरतून हे फायनल इअर..., प्रोजेक्ट्स, सबमिशन, प्रॅक्टिकल.....बापरे...सुजी

हो ना ...पण आता खरी परीक्षा सुरू झाली .. नोकरी शोधा ...तुमचं बर आहे  मुलींचं ..एखादा वेल सेटलद्द मुलगा बघितल की झालं... रोहन एक डोळा मारत श्रिराज कडे बघत बोलला.. नी एका हातावर टाळ्या देत हसायला लागले

असं काही नसतं ह... टिना

बरं ते जाऊ द्या गमतीच.. तुमचे काय प्लॅन्स आहेत पुढचे ... राहुल

अरे हा मी तर सांगायलाच विसरलो... माझा नंबर लागलंय पुढल्या शिक्षण साठी , स्कॉलरशिप भेटलिये .. अमेरिकेला जायचं आहे पुढल्या महिन्यात..श्रिराज

तुला कशाला पाहिजे स्कॉलरशिप...येवाध्या मोठ्या बिझनेसमन चा मुलगा तू ...रोहन

ये तसं नाही हा , मला माझ्या हिमतीवर पुढे जायचं...श्रिराज

मी MBA करेल इथेच...राहुल
मी जॉब करेल... आता शिकायचं बोर झालंय मला... टिना

बरं बरं ते नंतर च नंतर बघू... आधी सेलिब्रेट करूया यार ... राहुल
हो हो खूप दिवसांनी फ्री झालोय , कुठे जाऊया काय, आऊटींग साठी.. काय म्हणता...सुजी
हो आय एम इन .... पण कुठे जायचं ...रोहन

माझ्या मामा च्या गावी जाउया काय .. उन्हाळा आहे .. मजा येईल ... ३-४ दिवस राहुयात... काय म्हणता...श्रिराज
ठीक आहे ... चालेल .. रविवारी जाऊया.. तयारी पण करायला लागेल ना ..सुजी
बरं चालेल.. मी नी आई पुढे जातो शुक्रवार ला आई ला काम आहे  ... तुम्ही या रविवारी..श्रिराज

ठीक आहे ... चालेल मग .... सगळे एकमेकांना हाय फाय देतात....

हा आहे श्रिराज चा मित्र परिवार ... रोहन , राहुल, टिना, सुजी... सोबतच शिकलेले ..... क्लोज फ्रेंडस... त्यात टिना थोडी श्रिराज च्या मागे मागे करणारी... .

********

नंदू ssssss नंदू ssss. ....
ये नंद्या बाहेर ये ... म्हणत श्रिराज वाड्यात आला....
आबासाहेब कुठेय तुमची नात...श्रिराज आबासाहेब ना पाया पडत बोलला

खूप वर्षांनी आलास होय रे .... कुठल्या व्यापात व्यस्त होता येवढा .... आबासाहेब

कॉलेज होत आबासाहेब..... श्रिराज

हे काय रे हे असे मुली सारखे का वाढवालेत केस ...आजी

अगं आजी फॅशन आहे तशी ..... बरं ते जाऊद्या नंदू कुठाय  नंदू sssss... श्रिराज आवाज देत..

बसली असेल कुठे चिडून रुसून......आजी
पूर्ण गावाला नचाऊन सोडते ही पोरगी...आबासाहेब
आता काय केले तिने ......श्रिराज

आवाज ऐकुन नंदू बाहेर पळत आली.. थोडी थबकली ... बापरे हा तर किती मोठा उंच दिसतोय ...
मनातच म्हणत त्याचा गळ्यात पडायला गेली..

अगं कार्टे... किती वेळ सांगितला तुला की आता तू मोठी झालिये जरा दुसऱ्या मुलांच्या दूर राहायचं ... आजी

अगं हा मुलगा थोडी आहे ... हा तर माझा मित्र आहे ना... तो पण बालपणीपासुंचा .....म्हणत श्रिराज च्या गळ्यात पडली.....

अग ये .... मी मुलगाच आहे ...... तिच्या कडे डोळे फाडून बघत ... मस्करी करत तिला हग करतो ....

तसे सगळे हसायला लागतात

सगळे तिला हसतात बघून ती चिडून श्रिराज च्या दंडावर फटाके मारू लागली .... तुम्ही सगळे मलाच बोला ... रडका आवाज काढायचं नाटक करत ..... ते आबा पण माझ्याच चुका काढतात... मलाच बोलतात ...

अगं हळू ssss .... लागतंय ना... किती जाडी झालीस ....मस्करीच्या सुरात श्रिराज बोलला

शी बाबा तू पण तसाच....ती तोंड वाकडं करत फिरली..

काय हो आबासाहेब आता काय झालंय ....ती मस्ती नाही करणार तर काय तुम्ही करणार काय .....गम्मत करत श्रिराज बोलला .

अरे ये गधड्या... तूच लाडावून ठेवलंय तिला... जरा समज दे थोडी .... दुसऱ्यांच्या घरगुती बाबींमध्ये पडणं ठीक नाही आता ......ते तर गावात सगळे मान करतात म्हणून कोणी बोलत नाही ... आबासाहेब

ती दुसरी कुणी थोडी आहे हो.. माझी मैत्रीण आहे ना ती मीना  ..मी नको काय तिला मदत करायला ... नंदू

बरं sss.. मला कळेल असा काही बोलाल काय तुम्ही...श्रिराज

तिलाच विचार काय ते... मला निस्तरव लागते सगळं ....आबासाहेब

शरू ते मी फक्त मीना ला मदत केली रे... तिला पुढे शिकायचं होत , नी तिच्या घरचे तीच लग्नं लावयच म्हणत होते ... तर त्यात थोडीशी मदत केली .... नंदू

याला थोडीशी म्हणतात ... कांड करून ठेवलंय तीनी .... तिला आज एक मुलगा बघायला आला होता .... नी हिनी तिला ते आलेत तेव्हा लपौन ठेवले... सगळे शोधाशोध करण्यात वेळ गेला ... कसातरी समजून वेळ घालवली तिच्या वडिलांनी ....

अहो तो मुलगा दिसतो तुम्हाला... ४ मुलांचा बाप दिसत होत ते काळ धुस्सा ढेमस... अन् केवढा जाडा होता तो ....ती मीना केवढी छोटी.. लग्नाचं वय आहे काय हो तीच...
हो होता थोडा मोठा तो ..आबासाहेब हसू दाबत म्हणाले...

अगं पण तो त्यांचा प्रश्न आहे ना ... नी इकडे गावात मुलींची लग्न लवकर करतात...आजी

ते तर तो केश्या आपल्या कडे काम करतो म्हणून ऐकले त्याने माझे .... ... नी भरपाई मल करावी लागते .. आबासाहेब

तशीही मला सोबत हवी होती, आता १२वी नंतर पुढे शिकायचं म्हणजे तालुक्याच्या गावी जायला लागणार .... मला सोबत नको का कुणी ...काय होते थोडेसे पैसे खर्च केले तर तिचं शिक्षण होईल ना ... पुण्य भेटले तुम्हाला ... नंदू हसत ..

सगळं गाव त्या मीना ला शोधत होत, नी लपाऊन कुठे ठेवले तिला ......आबासाहेब

कुठे ....श्रिराज

विचार तिलाच....आबासाहेब

श्रिराज नंदू कडे बघत भुवया उंच करून कुठे विचारतो

आपल्यात वाड्यात ... नंदू आबासाहेब कडे तिरकस बघत , नंतर नंदू कडे एक डोळ्यांनी बघते ...

तसा शरू नंदू  जोरजोराने हसतात..,.

काय हो आबासाहेब केवढी छोटीशी गोष्ट.....आणि एका मुलीला शिकाऊन तिच्या पायवर उभा राहायला मदत करतात आहात तुम्ही.... . स्वर्गात जायचो सोय करून दिली तुमच्या नातीन नी तुम्हाला.... हसत श्रिराज
आजी हसायला लागतात

काय रे गाधड्यांनो मला स्वर्गात पोहचता होय इतक्या लवकर म्हणत बाजूची काठी उचलत मुलांच्या मागे लागले

शरू नंदुचा हाथ पकडत दोघेही गोल गोल धावत इकडून तिकडे उड्या मारत होते ... आबा त्यांच्या मागे

आबा थकून खुर्ची वर बसत .. थांबा बघतोच तुम्हाला कार्ट्यांनो....
शरू नंदू हसत वरती पायऱ्या चढत माळ्यावर पाळले ....

भिंती ला टेकत दोघंही टोंगळ्या वर हाथ ठेऊन , मोठमोठ्याने श्वास घेत धापा टाकत एकमेकांकडे थोड्या वेळ एकटक बघत होते ... नी नंतर जोर्याने हसायला लागले ..

काय ग किती त्रास देते त्यांना...... शरू
काय रे थोडासा तर हट्ट केला मी .. नी चांगल्या गोष्टी साठीच केला ना...
बरं बाबा ... ठीक आहे

आणि काय रे तुला मी जाडी दिसतीये काय .... तू बघ किती उंट झालास ते .....
ये उंट काय म्हणतेस ... याला personality म्हणतात ... कॉलर ला उडवत ....
ह्म््म personality म्हणे.. तोंड वाकडं करत ..
शरू एकटक तिच्या कडे बघत होता... आल्यापासून त्याने आता तिला नीट बघत होता,  शेवटची भेट झाली तेव्हा ती १२-१३ वर्षांची असेल... आता चक्क १८ वर्षांची तरुणी झाली होती... फिक्कट हिरवा कुर्ता, तसाच पटियाला खाली ,. नी डार्क हिरवी ओढणी... कंबरे च्या खाली जातील येवढे मोकळे कुरळे काळे केस थोडे केस मागे घेऊन क्लिप मध्ये लावलेले, काही चुकार बट कपाळावर कानाजवळून पुढे आलेल्या, कपाळावर छोटीशी चंद्रकोर टिकली, घारे हिरवे डोळे छोटासा नक्ट्ट नक, धनुषबानासारखे नाजूक ओठ , थोडा लंबोळका गोल चेहरा खाली छोटीशी निमुळती हनुवटी....निगरागास चेहरा..थोडे मस्तीखोर भाव....रंग मोत्या सारखा .. चमकणारा... उंची ५.५ असावी ... उंची ला शोभेल असा बांधा ... खूप सुंदर दिसत होती ती ....

ये असा काय बघतोय , त्याच्या डोळ्यासमोर चुटकी वाजवत नंदू मान हलवत बोलली ...

तसा तो भानावर येत ... खूप मोठी झालीस ग चिमणे ... तिचे नकटे नाक ओढत ..

तू पण मोठा झालास की रे बोक्या..... छे उंट झालास आता... .. नाक चोळत  नंदू बोलली

हसत ... ह्म्म ते आहे .. खूप सुंदर दिसतेय आता , अगदी लोभस ... लहानपणी ही दिसायची तशी गोबरी क्युट.. पण आता अजूनच खूप छान दिसायला लागली ... असा वाटतेय एक किस च घ्यावं या मऊ मऊ गालांचे.. तिचे दोन्ही हातांनी गाल ओढत ... शरू

ये सोड ना ते दुखतयं ना ....नी तसं पण आजी नी सांगितले कुणाला हाथ नाही लावू द्यायचा ते ... गाल चोळत नंदू

किती वर्षांनी आला रे ... किती वाट बघायची तुझी ....तुला तर आठवण पण नसेल आली माझी ... तिकडे खूप मित्र मैत्रिणी भेटल्या असतील ना तुला ... नाराजीच्या नाटकी सुरात नंदू बोलली ...

सॉरी बाबा दोन्ही कान पकडत बिचार तोंड करत , पण काय करणार अभ्यास खूप वाढला होता ग.....नाही जमलं

बरं बरं ठीक आहे ...नंदू थोडी भाऊक होत होती

तिला भाऊक झालेलं बघून ... तिची मस्करी करत .. हा तिकडे खूप फ्रेंड्स आहेत माझे ..
सुंदर पण आहेत.. सुंदर या शब्दावर जोर देत... पण तुझ्यासारखे कोणी स्पेशल वेंधळे नाही भेटल ग कोणी ...गालात हसत शरू बोलला

नंदू दोन्ही हात कंबरेवर ठेऊन बारीक डोळे करून त्याच्याकडे बघत होती....
मी वेंधळी काय .. म्हणत बाजूला असलेली काठी उचलत त्याच्या मागे धावली ...
तो पाळायला लागला.. अग हो ती काठी आधी बाजूला ठेव ..जोर्याने लागत असते ती म्हणत खाली पायऱ्या उतरून पळू लागला.. नंदू काठी घेऊन त्याचा पाठी आली .

तो खाली आबांच्या भोवती फिरू लागलं.. ती त्याच्या मागे , मग तो आजी जवळ आला ...
अगं अग का मारते त्याला , ठेव ती बाजूला ,लागायची त्याला...आजी
तो आजी च्या मागे लपत .. हो ना बघाना मी पण तेच सांगतोय कधीचा ऐकत नाहीये ..
काठी बाजूला ठेवत, आजी तो वेंधळ म्हणतोय मला ... मी काय वेंधळी आहे काय .. रडका सुर काढत ... छोटंसं तोंड करत बोलली ...
शरू ला हसतंना बघत .. बरोबर आहे त्याच वेंधळा ला वेंधळ म्हणणार ना .. आजी नी आजी आणि शरू हसायला लागले ...

आबा sssss .... बघा ना हो, सगळेच मला त्रास देतात म्हणत आबासाहेब जवळ बसत नंदू बोलली

या या आता आली होय आबा ची आठवण ..
शी बाबा ... तुम्ही सगळेच त्रास देता मला .... म्हणत पायऱ्यांवर जाऊन एकटी बसली ..

ये आजी भूक लागलीय दे ना काही खायला, आल्या बरोबर सरळ इकडे आलो बघ...शरू
हो हो हाथ धू बस आणतेच म्हणत आजी आतमध्ये गेल्या

शरू हाथ पाय धून नंदू जवळ जाऊन बसला ...
मला बोलायचं नाही कुणासोबत , जा तिकडे  मान वळवत नंदू बोलली
कोण बोलतंय, मी बोलायला थोडी आलो , माझ्या पण आबसाहेबांच्या घरच्या पायऱ्या आहेत , मी पण बसू शकतो इथे ...शरू
ये आबा फक्त माझे आहेत...नंदू
ये माझे पण आहेत...शरू
नी भांडायला लागले परत...

अरे ओ पोरांनो काय चिवचिव करताय... शांत बसा .. तुम्हा दोघांचंही घर आहे हे ... बसा जिथे बसायचे ते ..आबासाहेब म्हणत आतमध्ये गेले

आजी नाश्ता ची प्लेट घेऊन आल्या..

wow करंजी sss, चिवडा....आनंदी होत करंजी तोंडत घालत शरू बोलला... आजी मी खूप मिस केले ग तुझ्या हातचं...कुणालाच तुझ्या हातची चव नाही बघ...

मग आजी कुणाची आहे ...नसलेली कॉलर वर करत नंदू बोलली ...

यू फुशारकी मारायची बंद कर ... तुला येत की नाही काही बनवता..हिला पण काही शिकव ग आजी

ये मदत करत असते जरा तिला.. होकिने ग आजी ...

आजी हसत हसत हो  म्हणत, मनात फक्त अंगापायाने मोठे झालीत ही दोघं... डोक्याने अजूनही लहनांसरखेच वागतात... आत गेली

नंदू भुवया उंचावात मान हलवत शरू कडे बघत हसायला लागली .
दोघंही एकाच पयारिंवर बसून  एकमेकांना ढकलत चिवडा करंजी खात बसले....

उद्या बिझी आहे मी ...म्हणत शरू उठला नी घरी गेला , तिच्याकडे न बघता....

डोळे मोठे करत... ऑ ...हा असं कसं विसरला उद्याच ... मनातच खट्टू होत बोलली..

**********

क्रमशः

 

ईरा वाचनाचा आनंद घ्या आता app मधून, आजच download करा. Download App Now
Circle Image

Megha Amol

" Simplicity is also a fashion ,but everyone can't affort it ! "