Oct 24, 2021
प्रेम

नंदिनी ..श्वास माझा 7

Read Later
नंदिनी ..श्वास माझा 7

❤️ ईरा दिवाळी अंक 2021 ❤️

मर्यादित प्रति.. आजच बुक करा खालील फॉर्म भरून..

भाग ७
 

नंदू खूप excited होती बाहेर जायचं म्हणून...तिला तर रात्रभर झोप सुद्धा आली नव्हती....
नंदू  सकाळी लवकर उठली........तिने लाईट आकाशी रंगाचा कॉटोन चा कुर्ता पटियाला घातला , त्यावर आकाशी पांढऱ्या कॉम्बिनेशन ची ओढणी घेतली , साजेसे मोत्यांचे छोटेसे टॉप ला एक मोती लटकन होते ते तिच्या हालचाली सोबत हलयचे ... ओठांवर लीपबाम, कपाळावर छोटीशी चंद्रकोर ....., गळ्यात शरू ने दिलेले ❤️ चेन, हातात प्लेन आकाशी बांगड्या......, एकदम फ्रेश दिसत होती ती..  सगळं आवरून ती खाली आली.....

आजी वेणी घालून देना.....नंदू

काय पोरगी आहे इतकी मोठी झाली तरी वेणी नाही घालायला येत.......सासरी काय सासू घालून देईल काय......मस्करी करत आजी तिची वेणी घालत बोलली.

सासुच माहिती नाही पण नवरा मात्र वेणी घालून देणाराच शोधेल ......नंदू सुद्धा मस्करी करत बोलली

हो ग टवळे......पण तू नको शिकू....आजी

आजी आहे ना तू आता, शिकेल ना नंतर आरामात....आता सकाळी सकाळी डोज नको देऊस ग.......नंदू

आजी मी शरू कडे एक चक्कर मारून येते ,तयारी झाली की नाही बघून येते.....नंदू

अग अजून वेळ आहे ना .....आता कुठे ६ वाजले, तुम्ही ८ नंतर निघणार आहे ना .....आजी

अग हो बघून तर येते एकदा कुठपर्यंत आली त्यांची तयारी.....नंदू म्हणतच पळत शरूच्या वाड्यात गेली

बाहेर अंगणातच तिला मामी भेटल्या.....
अरे सकाळी सकाळी तू...मामी
हो जायचं आहे ना आम्हाला......नंदू

हो ना, इकडे तर कोणीच उठलं नाही अजून, वन्स तर एकदा आवाज देऊन आल्या...तरी उठले नाहीत हे मुलं..,जा तू आवाज देऊन ये आता नाहीतर उशीर व्हायचा तुम्हाला....मामी

मान हलवत नंदू वरती शरू चा रूममध्ये गेली......दार उघडं होते, तिने वाकून आतमध्ये बघितले, तिघे पण मस्त धराढुर झोपले होते . ती आता मध्ये जाऊ की नको विचार करत होती... रोहन राहुल ला काय वाटेल विचार करत होती, पण ते झोपले होते, म्हणून मग ती आवाज न करता हळूच आतमध्ये शरू झोपला होता तिथे गेली, रोहन राहुल तोडे दूर खिडकी जवळ झोपले होते...  शरू गाढ झोपला होता....

किती गोड दिसतो हा झोपेत अगदी लहान बाळ सारखा..नंदू मनातच त्याच्याकडे बघत बसली...
..झोपेत पण त्याच्या चेहऱ्यावर हसू होते.....केस विस्कटलेले...हवेमुळे केसा चेहऱ्यावर उडत होते (मोठे होते ना थोडे)
शरू........हळू आवाजात नंदू त्याच्या जवळ थोडी झुकून आवाज दिला ....

किती क्युट दिसतोय हा.....गाल ओढवेसेस वाटतंय...मनातच नंदू

अरे याला तर ऐकू पण नाही चालला......तिने त्याच्या डोक्यावरून हात फिरवला....नी हळूच आवाज दिला ...शरू

तसा शरू ने कड बदलला...नी हसला

तो इतका गोड दिसत होता झोपेत , नंदू ला त्याला किस करायची इच्छा झाली...

करू काय किस.....नको कोणी बघितले म्हणजे.......तिने आयएकेडे तिकडे बघितले, कोणी नव्हते नी ते दोघं मस्त झोपले होते......करतेच जाऊ दे ...नको पण शरू ला कळले तर.....सोडायचा नाही तो आपल्याला....पण आताच करता येईल, तो जागा असला की आपली हिम्मत च नाही होत, तो जवळ आला की च आपल्याला काहीच सुचत नाही, डोकं काम करण्याचं च बंद करते....त्या दिवशी पण मनाला आवर घातला होता मी कसाबसा....जाऊ दे आता करतेच परत अशी वेळ भेटायची नाही ......माझाच तर आहे हा....मी का घाबरु.......मनातच तीच हो नाही हो नाही सुरू होत.....

.ती त्याच्या जवळ झुकली नी तिने त्याच्या गालावर किस केले....नी ती थोडी शहारली, स्वतःच लाजली....किस करून ती वळणार तोच मागून तिचा हाथ शरू ने पकडला नी स्वतःकडे तिला ओढून घेतले....बेसावध असल्याने ती पण त्याचा अंगावर जाऊन पडली.....शरू नी नंदू खूप जवळ आले होते, तो एकटक तिच्या डोळ्यात बघत हसत होता......

तुझाच आहो राणी मी......फक्त तुझा.... इतका काय विचार करत होती.......जे हवं ते करू शकतेस माझ्यासोबत ......फक्त तुझा हक्क आहे माझ्यावर.....शरू मिश्कीलपणे डोळा मारत तिला बोलला

याला नेहमीच सगळं कसं कळत माझ्या मनातला...नंदू मनातच

तू जागा होता तर.....नंदू

अजूनही तो हसत मिश्किल पणे तिच्याकडे बघत होता.....

तू माझ्या जवळ येणार नी मला कळणार पण नाही, असं कसं होणार sweetheart........शरू हळूच तिच्या ओठांकडे बघत म्हणाला......

मग आवाज दिला तेव्हा उठला का नाही.....नंदू खोट्या रागात त्याच्याकडे बघत बोलली..

मग ही अशी गोड सुरुवात कशी झाली असती माझी.....जागेपणी तर तू मला दिला नसते....आजी आठवते ना तुला ......मिश्कीलपणे शरू बोलला...

नंदू ला लाजयाला झालं त्याचा अस बोलण्याने......

कुणाचे तरी गाल खूप लाल झाले.......कसली सुंदर दिसत आहेस ......,....रोज अशीच सकाळ झाली तर किती छान होईल ना ...तुझा चेहरा डोळे उघडले की समोर दिसला तर दिवस कसा मस्त जायचा.....शरू

नंदुचा हाथ अजूनही शरू ने पकडून ठेवला होता.....ती हाथ सोडायची खटपट करत होती....

सोड ना ...तुझे मित्र उठतील ना , काय म्हणतील.....नंदू

बघितले काय कसे झोपले आहेत ते, लाथ मारल्याशिवाय नाही उठतील..... शरू हसत म्हणाला...

काकी येतील.....नंदू

अह.......बिझी असेल ती .... शरू , दुसऱ्या हाताने तिला पकडत तिला कुशीत घट्ट पकडत बोलला

नंदू ची धडाधड वाढली होती आता...तिच्या शरीरातुन करंट गेल्यासारखं तिला जाणवलं....... तिला काहीच सुचेनास झालं....,सोड ना प्लीज..... खूप धडधड होते आहे हृदयात............नंदू काकुळतीने बोलली

तिचे कावरेबावरे भाव बघून त्याला हसू आलं.....त्याने तिचा हाथ सोडला .,...ती त्याच्या डोळ्यात ऐवधी हरवली होती की तिला कळलेच नाही की त्याने हाथ सोडलाय ते ...

तिला तस बघतांना बघून , तुला माझ्या कुशीतच राहायचं होत तर हाथ सोड म्हणायचं नाटक का केलंस...,शरू मिश्किल पणे म्हणाला...

तशी नंदू भानावर आली नि लगेच बाजूला झाली नि उभी राहिली.....नी इकडेतिकडे बघत बसली

किती वजनी झळीयेस ग तू............तिला चिडवत शरू उठला....,

काय.....? मी वजनी...नंदू ने उशी घेतली नि त्याला मारायला लागली .....

उशिला पकडून त्याने तिला स्वतःकडे खेचले.....तिच्या कानाजवळ येत, जितकं मारशील ना तिरक्या किस करेल आता.......शरू

काय...? डोळे मोठे करत थोडी ओरदलीच...

नंदू  ने घाबरतच उशी फेकली नी पाळली.....रूम चा बाहेर दारात येऊन ...,..आवर लवकर उशीर होईल म्हणत पाळली

वेडाबाई. ........ शरू ती गेलेल्या दिशेनेच बघत डोक्यावरून हात फिरवत हसतच  आवरायला गेला,
अवरून झाल्यावर त्याने रोहन नी राहूला पण उठवले..

नंदू ,सुजी टिना चा रूम मध्ये त्यांना उठवायला गेली, तिने दरवाजा नोक केलां, तश्या त्या दोघी डोर नोक चा आवाजाने उठल्या....

सुजी ने दार उघडले.....अरे तू....ये ..,म्हणत नंदू ला आत घेतले....

तू ...इथे....इतक्या सकाळी सकाळी काय करतेय.... टिना थोडी त्रसातच म्हणाली

मामी नी पाठवले आहे उठवायला.... जायचं बाहेर तर उशीर होईल म्हणाल्या....म्हणून आले

हा...जा आम्ही उठलो आता, तू तयार हो... टिना

मी ....माझी तयारी झाली ही काय मी रेडी आहे.....नंदू

काय......?..तू अशी येणार आहेस.....थोडी आश्चर्य होत....आपण देवळात नाही चाललो.......म्ह्णजे असा कोण घालतं औटिंग ला..., टिना

नंदू ला तिचं बोलणं आवडलं नाही.....आमच्याकडे असाच घालतात म्हणाली

whatever.... टिना

बरं तुम्ही तयार व्हा मी जाते म्हणत वळाली तर तिला त्यांचे हाई हिल्स स्यांडल दिसली...तिला आयडिया आली... काल मला शरू जवळ बसू नाही दिले ना....

ती ते हाय heels घालून बघायचं नाटक करत होती...नी तिच्या बलान्स जायचं....

तुला नाही जमायचं ते.... टिना

तुम्हाला जमते..?...म्हणजे इथे अश्या रस्त्यांवर.... शरू ला तर फार आवडतात असे उंच टाचांचे .....पण इकडे रस्त्यांवर जमतच नाही चालायला....नंदू

त्यात काय ऐवध, ते तुमच्यासारख्या गावच्या मुलींना नाही जमत ....मला येते कुठे ही चालता ते घालून.... टिना , शरू ला आवडते ऐकून बोलली

खरंच....नंदू

हो ... बघ आता मी तेच घालून येणार आहे ... बघ मग मला... टिना, शरू वर नंदू पुढे impression पाडता येईल म्हणून ती बोलली.

ठीक आहे या तुम्ही खाली लवकर म्हणत नंदू खाली गेली.

सगळे तयार झाले....नाश्ता आटोपून सगळे बाहेर गाडी जवळ आले

नंदू पण आजी ला सांगून बाहेर आली...तेवढयात मीना सुद्धा नंदू जवळ आली...

hi.... ही कोण...रोहन

ही मीना, माझी मैत्रीण आपल्यासोबत येतेय...नंदू

ओह , good... रोहन

ही काकूबाई काय कमी होती त्यात हीची भर अजून ... ... हा राज पण  ना फारच लाडावतो हिला......टिना तोंड मुर्डतच सुजी ला हळू आवाजात म्हणाली

शरू जीप घेऊन पुढे आला...शरू पण एकदम हँडसम दिसत होता....त्याने लाईट ब्ल्यू tshirt(मुद्दाम त्याने नंदू ला मॅचींग केले होते) शॉर्ट ट्रॅक पँट, shoes..केसांना मागे बांधलेले, डोळ्यावर गॉगल . छान दिसत होता...बाकी सगळे पण छान दिसत होते, टिना ने सांगितल्या प्रमाणे high heels घातल्या होत्या.... नंदू ला तिला बघून थोड हसू आलं.

नंदू ला शरू च्या शेजारी बसायचे होते पण त्या आधीच टिना जाऊन बसली... नंदू नी मीना मधल्या सीट वर बसल्या, नी मागे रोहन राहुल नी सुजी बसले.... जीप ओपन होती...मस्त गार हवा लागत होती, खूप फ्रेश वाटत होते सगळ्यांना....सगळे गाणे म्हणत होते, अंताक्षरी खेळत होते...नंदू मात्र एकटक शरू ला बघत होती, तिला सकाळचं आठवत होते तसे तिला गालातच हसू येत होते....मीना नंदुचे expressions बघण्यात बिझी होती...शरू ला जाणवत होते नंदू त्याला बघतेय...त्याने पण समोरचा काच ती दिसेल असा adjust केला होता......ड्राईव्ह करत मधा मधातून नंदू ला बघत होता....नंदू च स्वतःशीच लाजणं, हसणं ...त्याला गम्मत वाटत होती तिच्याकडे बघून....तिला अस खुश बघून त्याला पण आनंद होत होता....
जवळपास दीड तासांनी ते शरू चा शेतावर पोहचले...शेतातच एकबजुला छोटंसं घर पण होत...

सगळे गाडीतून बाहेर उतरले....

wow..... कसलं भारी वाटतेय इथे..... सुकी

शेत खूप मोठं होत जवळपास ३०० एकर होत.....साईड ला मोठी झाडे, त्यात काही आंब्याची झाडे होती... शेतीत काही सीजनल झाडं लावली होती, ...एका साईड ला घर, मोठा गोठा त्यात बैल, बकऱ्या, कोंबड्या असे प्राणी होते...

सगळे ते बघून खूप खुश झाले होते, तिकडे मुंबई ला त्यांना असा काही दिसायचं नाही ....

इथेच उभे राहता काय आता... चला आतमध्ये जाऊया...शरू

सगळे आतमध्ये जायला निघाले...
रोहन राहुल सुजी पुढे , नंतर टिना, त्यांच्या मागे नंदू नी मीना ...शरू सगळ्यांसोबत थोडा थोडा वेळ सोबत करत शेतीची माहिती देत येत होता...सगळे इकडे तिकडे बघत जात होते....समोर काही झाडांना पाणी दिला होता.....पाण्याच्या पाइप मुळे थोडासा चिखल झालेला होता....सगळे वरती बघत जात होते....टिना चा चापलेच्या हील मुले तिला चिखलात चालता नाही येत होत, कसातरी तोल सावरत ती चालत होती....पण तिच्या तोल गेलाच, नी ती धपकन चिखलात पडली......

*******

क्रमशः

 

❤️ ईरा दिवाळी अंक 2021 ❤️

मर्यादित प्रति.. आजच बुक करा खालील फॉर्म भरून..
ईरा वाचनाचा आनंद घ्या आता app मधून, आजच download करा. Download App Now
Circle Image

Megha Amol

" Simplicity is also a fashion ,but everyone can't affort it ! "