Sep 27, 2020
कथामालिका

किती सांगायचं मला (भाग 15)

Read Later
किती सांगायचं मला (भाग 15)

तुषार एका शहीद फौजी माणसाचा मुलगा असल्यामुळे कदाचीत त्याला जावई म्हणून स्वीकारतील...

 जावई ???????? आपण तर खूप पुढचा विचार करतोय !!असा विचार करून समायरा मनोमन खूप हसली....

समायराची आई : आज काय बक्षीस मिळालं??स्वारी भलतीच खूष दिसतेय?? 

समायरा :काही नाही आई, कधी कधी कस्टमर असे विचित्र प्रश्न विचारतात ना त्याचं हसू येत होतं.... आई मला जाम भूक लागली आहे.... मी फ्रेश होऊन येते लागलीच जेवायला बसू..... 

समायराची आई : तूझं काम कसं सुरु आहे.... म्हणजे काही अडचणी.... 

समायरा : अगं नाही आई !!माझं काम मी खूप एन्जॉय करते... माझा एक सहकारी आहे तुषार तो पण माझ्याच सोबत काम करतो.... त्यामुळे कामाचा भार आता फिफ्टी फिफ्टी... 

तितक्यात समायराचा फोन वाजला ... 

समायराने फोन उचलला.... तुषार?? आता कसं काय फोन केला काय माहीती असा मनोमन विचार करून समायराने त्याच्या कानाला फोन लावला..... 

तुषार एकदम रडवेल्या आवाजात : हॅलो समायरा 

समायरा : हॅलो तुषार !! काय झालं?? तू इतका का घाबरला आहॆस?? 

तुषार : समायरा !! माझी आई अचानक बेशुद्ध पडली आहे... मी तिला हॉस्पिटलला घेऊन आलो आहे.... डॉक्टरांनी तीला ऍडमिट करून घेतले आहे.....मला उद्या ऑफिसला नाही येता येणार.... 

समायरा : हे बघ तुषार तू तूझ्या आईची काळजी घे... मार्थाला काय सांगायचं ते मी बघून घेईन... काही अडचण असली तर सांग..... 

तुषार : सध्या तरी इतकंच... 

समायरा : हे बघ तूला काही गरज लागली तर कधीही कॉल कर, अगदी बिनधास्त..... 

तुषार : हो !! डॉक्टर आले... मी ठेवतो फोन.... असं म्हणत तुषारने फोन कट केला.... 

इकडे तुषार जेव्हा घरी पोहोचला होता तेव्हा आई काही घराचा दरवाजा उघडेना.... योगायोगाने तुषारकडे लॅच ची चावी होती..... त्याने ती फिरवली....  लॅच उघडले.... आणि हॉल मध्ये त्याची आई त्याला बेशुद्ध पडलेली दिसली..... त्याने लागलीच आईला शेजाऱ्यांच्या कारमध्ये हॉस्पिटलला आणलं होतं.... 

डॉक्टर आले आणि तुषारला म्हणाले.... तूझ्या आईची रक्तातील साखर खूप कमी झाली होती... आता आम्ही 25 percent glucose लावलं की आई शुद्धीवर आली.... त्यांच्या काय गोळ्यांमध्ये काही बदल केला आहे का?? 

तुषार :हो ! आमच्या तिथल्या एका डॉक्टरने डोस डबल केला होता....... 

डॉक्टर : मग तूम्ही फॉलो अप दिलाच नसेल.... डॉक्टरने दुसऱ्या तारखा दिल्या तेव्हा हॉस्पिटलला गेले नाही का?

तुषार : उद्या बोलावलं होतं... उद्या आम्ही जाणारच होतो...

डॉक्टर :अच्छा, आता आईची तब्येत चांगली आहे.... 

तुषार : मी तीला भेटू शकतो डॉक्टर?? 

डॉक्टर :हो भेट, अजून एक सलाईन दिलं की,  घरी जाता येईल तूम्हाला... फक्त या गोळीचा डबल डोस न घेता सिंगल डोस घ्यायला सांगा .... आणि आईला walking करायला सांगा... 

तुषार :हो 

डॉक्टर : नियमित फॉलो अप घ्या.... मी सांगेन त्या त्या तारखांना तूम्ही दाखवा.... उद्याचा एक दिवस आईला घरी एकटं सोडू नका.... 

तुषार हो, हो, नक्की... मी काळजी घेईल डॉक्टर.... 
तिच्या  खाणपिण्यात काही बदल करावा लागेल का? 

डॉक्टर : फळे सुरु करा,गोड पदार्थ टाळा, गोड फळे अल्प प्रमाणात राहू द्या, भात कमी, आणि बटाटे देऊ नका... .. 

तुषार : ठीक आहे डॉक्टर.... येतो मी.... असं म्हणून तुषार वॉर्डच्या दिशेने गेला.... 

सलाईन संपल्यावर द... तुषारच्या आईला सुट्टी झाली... तिथल्या फॉर्मॅलिटी पूर्ण करून दोघेही घरी आले... 

घरी आल्या आल्या हातपाय धुवून  तुषार स्वयंपाक घरात गेला आणि स्वयंपाकाच्या तयारीला लागला....

तुषारची आई :लवकर सून आण बाबा, म्हणजे ती माझी काळजी घेईल.... 

तुषार : आई !!तूझी तब्येत ठीक नसतानाही तू काय सून सून करत आहॆस?? 

तुषारची आई : हं, काही नाही झालं मला.... 

दोघांनीही पोटभर जेवण केलं....... 

तुषारची आई : छान झालं आहे सगळं... अगदी मनसोक्त जेवले मी..... 

आज तुषार रीस्क नको म्हणून आईच्या बाजूलाच झोपला... 

आई व्यवस्थित आहे ना याची रात्री एक दोन वेळेस उठून  त्याने खात्री केली..... 

सकाळी निघताना समायराने तुषारला फोन केला.... तुषार ने समायराला काय काय घडले ते सर्व सांगितलं.... आणि मी आज एक दिवस आईला काय हवं नको ते बघण्यासाठी 
 घरीच थांबणार आहे असं सांगितलं... 

 समायरा एकटीच ऑफिसला गेली.... 

ऑफिस मधला प्रत्येक जण अरे समायरा तू एकटीच?? तुषार कुठे आहे असा प्रश्न करत होते.... 

समायरा मात्र प्रत्येकाला उत्तर देऊन कावरी बावरी झाली होती... आयुष्यात पहिल्यांदाच इतकं खोटं ती बोलत होती... 

भरीस भर म्हणून दुसऱ्या दिवशी येणारी मार्था आजच ऑफिसला आली होती.... 

तुषार आज गैरहजर आहे हे मार्थाच्या देखील लक्षात आले होते... 

मार्थाने गणेश करवी समायराला बोलावून घेतले.... समायराची मार्थाच्या केबिनमध्ये एकटं जाण्याची ही पहिलीच वेळ... तिला नुसतं धडधड होत होतं .... 

मार्था : ये बस समायरा बेटा !!आज तुषार नाही आला... 

समायरा : त्याच्या आईची तब्येत खराब आहे.... 

मार्था : त्याची आई?? म्हणजे तूझी सासू नाu?? काय
झाले त्यांना... 

समायरा :अं !!हो 

मार्था :मग तू का नाही थांबली?? 

समायरा :इथलं काम डिस्टर्ब होतं ना !!

मार्था : तू त्याची लिव्ह अँप्लिकेशन आणली आहॆस का?? 

समायरा : अं, गरबडीत विसरले....

मार्था :its ok बेटा.... तुषारला सांग की मी आज घरी येतेय तूझ्या सासूला भेटायला... 

समायरा : काय ?????? तुषार उद्यापासून येणार आहे ना... 

मार्था :हो !! मी तूझ्या सासूला भेटायला येते आहे.... तुषारला नाही ????
मार्थाचे ते शब्द ऐकताच समायरा एकदम घामाघूम???? झाली... 


समायरा : मार्था !!बाहेर कस्टमर येणार आहे... आताच फोन आला होता..... मी माझ्या केबिन मध्ये थांबते....असं म्हणून समायराने काढता पाय घेतला.... 


समायरा गरबडीत तिच्या केबिनमध्ये गेली.... तीने लागलीच तुषारला फोन???? लावला. समायराचे हात नुसते थरथरत होते.... 


ईकडे तुषार काही फोन उचलायला तयार नव्हता....  तुषारच्या आईला शांत झोप लागल्याने तुषारने त्याचा फोन सायलेंट करून ठेवला होता... रात्रीच्या जागरणामुळे तुषारचाही डोळा लागला होता..... 


जवळ जवळ समायराने पन्नास तरी कॉल केले असतील. 

पण तुषार काही फोन उचलत नव्हता. 


समायराला तर तुषारच्या घराचा फक्त पोस्टल ऍड्रेस माहिती होता... ती एकदा सुद्धा त्याच्या घरी गेली नव्हती.... आता काय करणार ह्या तुषारला पण काय झालंय फोन उचलायला?? नलिनी अरे हो नलिनी मला आधीच कसंकाय नाही सुचलं.....


लागलीच समायराने नलिनीला फोन लावला..आणि तिला तुषारच्या घरी जाऊन निरोप द्यायला सांगितला..... 


नलिनीने मागचा पुढचा काहीच विचार न करता तीची स्कुटी काढली आणि तुषारच्या घरी गेली..... 


ईकडे तुषार आणि त्याची आई दोघेही आराम करत होते... तितक्यात तुषारला जाग आली... तोंड धुवून तुषारने त्याचा फोन चेक केला... ???? चक्क पन्नास मीस कॉल... तेही समायराचे.....


 तुषार समायराला कॉल बॅक करणार तोच तुषारच्या घराची डोरबेल वाजली.... 


तुषारने घड्याळीकडे बघितले... दोन वाजलेत 


आता कोण आलं असेल असा विचार करत दरवाजा उघडला... ???? नलिनी !! तुषार नुसता बघतच राहिला.... नक्की नलिनीच ना... तुषारने स्वतःला चिमटा काढला... हो हे खरं आहे....तुषार फक्त चक्कर ????येऊन पडायचा बाकी होता.... 


डोरबेल वाजल्याने तुषारच्या आईला देखील जाग आली होती... 

तुषारची आई: कोण आहे तुषार?? असं म्हणत बेडरूम मधून हॉल मध्ये आली.... 


तुषारची आई नलिनीला पाहून : तू इथे??आजही देशमुख भेटले नाही का बेटा तूला.... 


तुषारची आई नलीनीला ओळखते यांचं त्याला खूप आश्चर्य वाटलं..... 


तितक्यात नलिनी म्हणाली, काकू !! माझी गाडी स्टार्ट होत नाहीये.... मला बाजूच्या छोटया मुलीने सांगितलं की तूमचा मुलगा घरात आहे म्हणून?? म्हणून मी पुन्हा एकदा मदतीसाठी तुमच्याकडे आले.... 


नलिनी (हळूच ):तुषार !!लवकर बाहेर ये मला तुला महत्वाचे बोलायचे आहे.... 


तुषार :ठीक आहे आलोच.....


 म्हणून तुषार घाईघाईतच त्याच्या बेडरूम मध्ये घुसला दारावर लटकावलेला शर्ट चढवला आणि केस विंचरून बाहेर निघाला... त्याच्या मनात तेवढ्याच वेळेत खूप प्रश्न उद्भवले होते..... काय बोलायचं असेल नलीनीला?? .... एवढं मोठं सरप्राईझ.... तीला मी आवडतो की काय?? 

उत्साहाने तुषार घराबाहेर पडला..... 


तुषार :बोल नलिनी !! काय महत्वाचे बोलायचे आहे.... 


नलिनी : अरे तुषार तूझा फोन कुठे आहे... समायराने  किती फोन लावले तूला?? बरं ऐक मार्था घरी येणार आहे.... तुझ्या आईला भेटायला..... 


तुषार : काय??  आता मात्र तुषारचे धाबे दणाणले..... आपलं पितळ उघडं पडणार.... मार्था नाही तर आई कुणाला तरी खरं सांगावं लागणार....म्हणजे नलिनीला पण सर्व माहिती आहे तर !! तुषार विचारात गुंग झाला.... 


नलिनी : तुषार !!!


तुषार भानावर आला... अं, काय?? 


नलिनी :काय ठरवलं आहॆस?? यातून काहीतरी मार्ग काढावा लागेल ना?? 


तुषार :तोच विचार तर मी करत आहे.... एकदा समायराशी बोलून घेतो... ती पण खूप टेन्शन मध्ये असेल असं म्हणून तुषारने समायराला फोन लावला.... 


समायरा : काय तुषार?? कुठे आहॆस?? किती कॉल केले मी.... 


तुषार :सॉरी सॉरी, अगं !मी फोन सायलेंट वर केला होता... ते जाऊदे... नलिनी आली आहे... ती सांगत आहे,  मार्था माझ्या घरी येणार आहे.आईला भेटायला..


समायरा :हो ना !!सांग आता कसं करायचं?? म्हणत होते मी, अश्या भानगडीत पडायचं नाही....आता भोगा.????... 


तुषार : हे बघ समायरा !!तू शांत हो आधी... आपण यातून काहीतरी मार्ग काढू...dont worry... चल ठेवतो मी फोन... काहीतरी विचार करावा लागेल..... 


नलिनी :चल तुषार येते मी.... मला समायराचा निरोप द्यायचा होता....माझं खूप काम बाकी आहे.... 


तुषार :ok बाय... 


नलिनी तिथून स्कुटीवर गेली खरी, पण तुषार ने इतक्या टेन्शनमध्ये देखील  तिच्या पाठमोऱ्या आकृतीकडे बघण्याची संधी सोडली नाही.... 


आईला कल्पना द्यावी का?? नको, आता नेमकंच तर आईला बरं वाटायला लागलं आहे.... आपल्या टेन्शनने अजून दुसरं काही व्हायचं... असा विचार तुषार राहून राहून करत होता....  


ऑफिस सुटण्याची आता वेळ झाली होती.... पण तुषार कडून समायराला कसलाच सिग्नल मिळाला नव्हता....

 

त्यामुळे समायरा तुषारवर मनामध्येच सतत चिडत होती.....


तितक्यात तुषारने समायराला फोन केला.... 


समायरा : काय तुषार !!आज तू माझा जीव घेणार आहॆस वाटतं.... बोल आता पटकन.... 


तुषार :हे बघ मी तूला माझ्या घराचं लोकेशन send केलं आहे... मार्थाच्या driver ला दे... म्हणजे माझ्या घराच्या ऍड्रेस साठी तूला जास्त बोलावे लागणार नाही.... इथे मी माझ्या आईला विश्वासात घेऊन सर्व काही सांगण्याचा प्रयत्न करतो.... 


समायरा : तू काहीही कर !! पण यातून काहीतरी मार्ग काढ.... मला खूप भीती वाटत आहे...... 


तुषार : हे बघ सर्व काही ठीक होईल.....चल ठेवतो फोन.... आईला बोलून बघतो.... 


तुषार :आई !! तूझी तब्येत ठीक नाही म्हणून आमच्या ऑफिसच्या बॉस तूला भेटायला येत आहेत.... 


तुषारची आई : हो का?? थांब मी किचन मधल्या सगळ्या सामानाकडे एक नजर फिरवते....असं

 म्हणत तुषारची आई किचनकडे वळाली.... 


तुषार तिच्या मागोमाग किचनमध्ये घुसला आणि म्हणाला आई मला तुझ्याशी जरा महत्वाचं बोलायचं आहे.... 


तुषारची आई : अरे तुषार !! दूध नाही ना....तूझ्या बॉसला चहापाणी तर करावं लागेल.... 


तुषार : अगं आई !! तू आधी ऐक ना....


तितक्यात तुषारचा फोन वाजला..... तुषारने फोन हातात घेतला आणि बघितलं... समायरा??  ऑफिसवरून निघाले वाटतं असं मनात म्हणत तुषारने फोन कानाला लावला. 

क्रमश :

कथा आवडल्यास like करून comment करा. 
अजून नवनवीन कथा वाचण्यासाठी या वेबसाईट ला फॉलो करा 
प्रकाशनाचे आणि वितरणाचे हक्क लेखिकेकडे राखीव 

©® डॉ. सुजाता कुटे 

 

Circle Image

DR SUJATA KUTE

Medical officer

I am a doctor, working in govt hospital