Feb 25, 2024
राज्यस्तरीय करंडक लघुकथा स्पर्धा

खोपा

Read Later
खोपा



कथेचे नाव - खोपा        
विषय - आणि ती हसली
फेरी - राज्यस्तरीय करंडक लघुकथा स्पर्धा


         " निलेश , आत्ताच्या आत्ता घरी ये लग्गेच ... कामं असतील तर ती नंतर कर , पण आत्ता घरी ये ."
जुई चिडून फोनवर निलेशला बोलत होती .

        " ऑफिसमध्ये कामाच्या व्यापात असलेला निलेश अक्षरशः घाबरून गेला . काय झाल असेल जुईला ..! अशी का अचानक फोन करून बोलावून घेतल तिने मला ??? तो तडक उठला आणि घरी जाण्यासाठी निघाला . जुईच्या काळजीने तो गाडी सुद्धा खुप जोरात चालवत होता . पंधरा मिनिटात तो घरी पोहोचला आणि बेल न वाजवता त्याच्याकडील चावीने दरवाजा उघडला . जुई कुठे आहे शोधू लागला . बेडरूममध्ये गेला आणि बघतो तर काय ..!

जुई डोक्याला हात लावून बेडवर बसली होती . निलेश तिच्याजवळ जाऊन बसला .

" जुई  , ए जुई ... काय झाल बोल ना शोना . इथे जीव जायची वेळ आली ग माझ्यावर .

अस का अचानक बोलावून घेतल तु मला घरी . बोल ना काहीतरी , काय झालयं ... सांग मला .

" जुईने फक्त त्याच्याकडे एक रागाचा कटाक्ष टाकला " आणि बाजुलाच पडलेली ती प्रेगनेंसी किट ओपन करून दाखवली .

" निलेशला , ते पाहताक्षणी खुप आनंद झाला , आणि तो त्याच्या चेहऱ्यावर साफ झळकत होता . आनंदाने वेडा व्हायचे बाकी होते फक्त .

पण जुई एकही शब्द बोलत नव्हती . निलेशने तिला मिठीत घेत बोलत करण्याचा प्रयत्न केला .

" जुई , बोल ना यार काहीतरी . अशी का डोक्याला हात लावून बसलीये तू ??? काही त्रास होतोय का तुला ??? सांग ना मला . आपण लगेच जाऊ हॉस्पिटलमध्ये . भुक लागलीये का तुला ?? ... थांब मी बनवतो काहीतरी लगेच तुझ्यासाठी . असे म्हणून निलेश तिथून उठून जाणारच होता कि जुईने पुन्हा त्याच्यावर ओरडायला सुरुवात केली .

" निलेश , तुला कसं रे कळतं नाही .

" काहीही कळत नसल्याच्या अविर्भावात येउन निलेश बोलला ... "

" काय झाल जुई  ..!

        " जुई पुन्हा त्याला बोलली " जसे तुला काही माहितीच नाही .
आपल ठरल होत ना निलेश . कि लग्नानंतर दोन - चार  " वर्षांनी आपण बाळाचा विचार करायचा ". मग हे काय होऊन बसले .

            निलेश , मला माझ करियर आहे ... आणि त्यात आत्ता कुठे चांगला जॉब लागलाय . अजून आपल्याला घर घ्यायचय आणि असे बरेच काही आपल्या दोघांचे स्वप्न आहेत . त्यामुळे आत्ता सध्या आपल्याला हा विचार नको होता ना ..!

          " निलेश , जरा नाराजीच्या सुरात येऊन बोलला " मग काय करायच जुई आपण .
आता जे झालय ते झालय . कदाचित नियतीला देखिल हेच मान्य असाव ग ...!

          " निलेश , उगाच काहीतरी बरळू नको . नियती म्हणे .
पण का अशी चुक झाली आपल्याकडून .

          " जुई , तु याला चुक म्हणतेस ...! अग देवाची दिलेली देणगी आहे ती . आणि तु याला चुक झाली म्हणतेस .

                    " निलेश , गप्प बस तु . मला नकोय आत्ता बाळ , आणि मी तयार नाहीये अजून . फिजिकली आणि मेंटली सुद्धा ..!

      पण त्या तुझ्या पोटातल्या बाळाचा तरी विचार कर ना जरा . ते काय म्हणत असेल आत्ता ..!

         मला काही एक ऐकून घ्यायच नाहीये निलेश , आपण जातोय उद्या हॉस्पिटल मध्ये .

      हॉस्पिटलमध्येच ना , मग चल आत्ताच जाऊ आपण आणि तुझ चेक अप करून घेऊ व्यवस्थित . काळजी घ्यावी लागेल आता आपल्याला .

               " निलेश , अरे काय चाललय तुझं ". इथ मी तयार नाहीये अस सांगतेय तुला आणि तु काय काळजी घ्यावी लागेल अस म्हणतोय . जेव्हा घ्यायची तेव्हा तर काळजी घेतली नाहीस ,   आणि आता काळजी घेतोय .

     " काय ..! हे काय बोलतेस तु जुई . तुझ तुला तरी कळतय का ??

             हो , माझ मला चांगलच कळतय आणि तुलाही आत्ताच सांगतेय . मला आता इतक्यात बाळ नकोय . बास्स ..!

मी उद्या सकाळीच हॉस्पिटल मधे जाणार आहे आणि चेकअप करुन अबॉरशन करुन घेणार आहे . आता ह्या विषयावर वाद घालू नकोस माझ्याशी .

" जुई प्लिज अस नको बोलू ना तू , आपल बाळ आहे ते ." आणि त्याच्याविषयी नको ना असा विचार करू .

      " मग काय करु मी निलेश ..!

      " जुई आणि निलेश , घरच्यांच्या पसंतीने धूमधडाक्यात लग्न झालेल . दोघेही खुप शिकलेले आणि मोठ्या कंपनीत कामाला असणारे , आपल्या करियरला , कामाला महत्त्व देणारे चिरतरुण जोडपे . एकमेकांना चांगले समजून घेणारे . एकमेकांच्या विचारांचा , मतांचा आदर करणारे . सगळ्या गोष्टी अगदी मनमोकळेपणे  बिनधास्त बोलणारे . दिलखुलास आयुष्य जगणारे .
         
       त्या दोघांचे आधीच ठरले होते कि , लग्नानंतर दोन चार वर्षांनी बाळाचा विचार करायचा . त्याआधी आपल्या करियर वर फोकस करायच . एखाद छानस घर असाव , त्यात बाहेर लावलेली चारचाकी गाडी असावी , सगळ्या सुखसोयी असाव्यात . असे कोणाला वाटत नाही हो . तसेच निलेश आणि जुईचे होते " स्वप्न " आणि ते साकार करण्यासाठी दोघेही झटत होते . अगदी प्रामाणिकपणे . कसलीही कुरबुर न करता . अगदी आनंदाने राहत होते .

      पण आत्ताशी कुठं त्यांच्या लग्नाला एक वर्ष पूर्ण झालं होतं. प्लॅनिंग दोघांचं होतं पण ते आता फसलं होतं . बरेचदा फक्त बाळासाठी चाललेली आईची तगमग दिसते आणि बाप तसाच दुर्लक्षित राहतो . स्त्रीला जस मातृत्व हवं असतं तस बाप सुद्धा त्यासाठी आसुसलेला असतोच .

             " निलेश अगदी काकुळतीला येउन तिला समजावून सांगत होता ". प्रेमाने झाले , शांतपणे बोलून झाले . मग शेवटी तो चिडून बोलला तिला .
" हे बघ जुई , बाळ तसेही आपल्याला दोन चार वर्षांनी हवेच होते ना . मग ते जरा लवकर झाले तर काय प्रॉब्लेम आहे तुला ... !

        " निलेश , तुला कळतय का ?? किती मोठी जबाबदारी असते ती , आणि त्याचा सांभाळ करने आपल्याला खुप अवघड होऊन बसेल . आपण दोघेच राहतो इथे , त्यात बाळाला सांभाळायला मला एकटिला नाही जमणार , आणि खर्चही वाढेल .

            " जुई , तु नको ना इतकी काळजी करु ". मी सगळे करतो मॅनेज . आणि बाळ झाल्यावर काय आत्तापासूनच तुझी आणि बाळाची काळजी घ्यायला मी समर्थ आहे . तु जॉब सोडलास तरी चालेल मला . आपण माझ्या किंवा तुझ्या आईला बोलावून घेऊया काही दिवस . मग तर झाल ..!

          " निलेश , तुला मी कोणत्या शब्दांत सांगू रे " मी खरचं तयार नाहीये अजुन हि जबाबदारी घ्यायला .

        पण मी तयार आहे ना जुई  , मी ते सगळ करायला तयार आहे , अगदी आनंदाने . निलेश तिचा चेहरा आपल्या दोन्ही हातात अलगद घेऊन बोलत होता .

        पण तरीही निलेश , मला नकोय इतक्या लवकर बाळ . आणि हा माझा शेवटचा निर्णय आहे . आपण आणखी काही वर्षांनी पुन्हा ह्याचा विचार करु , पण आता नको . उद्यासाठी मी डॉक्टरांची अपॉइंटमेंट घेतलीये . तुला माझ्यासोबत यायच असेल तर ये , नाहीतर .....

             " निलेश , खुप उदास मनाने जुईला " ठिक आहे " इतकेच बोलून घरा बाहेर पडला आणि बाहेर फिरुन येतो अस सांगून तो निघून गेला .

    रात्री दोघ एकमेकांशी काहीच बोलले नाही . जुई एका साईडला तर निलेश तिच्याकडे पाठ करून झोपलेला .

           " जुईने घेतलेला निर्णय हा निलेशला बिलकुल पटत नव्हता . पण शेवटी त्याने तिच्यापुढे हार मानली आणि सकाळी लवकरच आवरून दोघेही हॉस्पिटलमध्ये गेले . अपॉइंटमेंट घेतलेली होतीच . पण डॉक्टर एक सिझेरीयन करत होत्या त्यामुळे त्यांना हॉस्पिटलमध्ये दोन तास बसावे लागले .

        तिथे बरेचसे पेशंट बसलेले होते . कोणी रेग्युलर चेकअप साठी आले होते . तर कोणी गरोदर होते . एकिला सातवा महिना सुरु होता , तर एकिला नववा महिना . सगळे एकमेकांशी बोलत होते . सगळे जवळजवळ बसल्यामुळे एकमेकींना विचारत होते , " तुला कितवा महिना सुरु आहे ??? असे एकिने जुईला विचारले . तेव्हा जुईने पहिलाच असे सांगितले . दोघींमध्ये बराच वेळ बोलने सुरु होते .
तिने तिच नाव सांगितले " रेखा " . तिला नुकताच सातवा महिना सुरु झाला होता .

             ती जुई सोबत बोलत होती तेव्हढ्यात अजुन एक पेशंट तिथे येऊन बसली आणि आपल्या नंबरची वाट बघू लागली .

           रेखाने तिला सांगितले कि , आता हि मुलगी येऊन बसलीये , ती बिचारी गेले वर्षभर इथे रेग्युलर येतेय ट्रिटमेंटसाठी . लग्नाला पाच वर्ष होऊन गेली पण तिला मुल होत नाहीये .

       सुरुवातीला बाळ नको म्हणून गोळ्या घेतल्या कि काय माहिती आणि आता बाळ हवय . त्यासाठी गेल्या कितीतरी महिन्यांपासून ते दोघे इथे चेकपसाठी येताय . व्रतवैकल्ये देखिल सर्व करून झाले पण त्याचा काही उपयोग नाही झाला . आता ह्या डॉक्टरांच्या सांगण्यावरून सगळी ट्रिटमेंट सुरु आहे दोघांची .

             काही जणी इथे अबॉरशनसाठी देखिल येतात .  
कस असत ना , ज्याला बाळ पाहिजे त्याला होत नाहीये . आणि ज्याला नकोय त्याला दिवस राहतात आणि मग काही लोकं ते अबॉरशन करून घेतात .

               पण "अबॉरशन " हे एक पापच आहे . कारण इवल्याश्या जीवाचा ते जीवच घेतात ना ..! ते फुल खुलण्या आधीच ते तोडून टाकतात . त्याची काही एक चुक नसताना . एकतर आधीच प्रिकॉशंस घ्यायचे किंवा मग बाळाला जन्म द्यायचा . हे अस अबॉरशन नको करायला . पापच आहे ते . एका अर्थी जीवघेणी कृत्य .

        " जुई , रेखाच सगळ ऐकून घेत होती . आणि गप्प बसली होती . कारण तीसुद्धा तिथे अबॉरशन करण्यासाठीच आलेली असते हे तिने रेखाला सांगितलेले नसते .

       " रेखा जेव्हा जुईशी बोलत होती " तेव्हा तिला अस गप्प बघून रेखाने तिला विचारले " तु पण रेग्युलर चेकअप साठीच आलीस ना प्रेगनेंसीच्या ??? आता दर महिन्याला वेळेवर चेकअप साठी येत जा आणि स्वतःची काळजी घेत जा , जड वस्तु उचलत नको जाऊ . वेळेवर औषधं घेत जा . आणि हो , काही वाटलच तर पहिले हॉस्पिटलमध्ये येत जा . डॉक्टर मॅडम खुप छान आहेत या .

            इतक्यात रेखाने तिच्या पोटाला हात लावला आणि हसली , जुईला समजलेच नाही . तिने रेखाला विचारले ,काय झाले हसायला , " रेखाने जुईचा हात घेतला आणि तिच्या पोटावर ठेवला " . जुईला त्या इवल्याश्या बाळाची हालचाल जाणवू लागली . तिने हसून रेखाकडे पाहिले आणि बोलली " बाळ खुप हालचाल करतेय ग ". हो , बहुतेक बाळ लाथ मारतेय जुई . हे ऐकताच  जुईला खुप आनंद झाला . तिने पुन्हा रेखाच्या पोटावर हात ठेवला आणि बाळाची हालचाल तिला पुन्हा जाणवू लागली .

         " रेखा खुप खुश होती . लवकरच तिच्या आयुष्यात एक नवीन पाहुणा येणार होता . मुलगा असो वा मुलगी , फक्त होणारे बाळ सुदृढ पाहिजे , इतकीच अपेक्षा होती तिची . रेखा सुद्धा चांगली शिकलेली आणि जॉब करणारी होती . म्हणजे आता तिला सातवा महिना चालू आहे तरीसुद्धा ती ऑफिसला जातेय आणि काम करतेय .

       " रेखाला बघून जुईला खुप कौतुक वाटले तिचे . क्षणभर जुईचा हात देखिल तिच्या पोटावर गेला आणि ती हसली . आपल्या पोटात देखिल एक जीव वाढतोय याची तिला जाणीव  झाली .

         आपण खुप मोठे पाप करायला निघालो होतो यामुळे तिला स्वतःचीच चीड देखिल येत होती . आपण इतके कसे स्वार्थी झालो होतो . क्षणभर सुद्धा ह्या पोटातल्या इवल्याश्या जीवाचा विचार आपल्या मनात आला नाही . निलेश सुद्धा किती समजावून सांगत होता , त्याचे म्हणने अगदी बरोबर होते . 

            कालपर्यंत बाळ नको नको म्हणणारी जुई अचानक उठून उभी होते आणि निलेशच्या दिशेने जाते .

      " निलेश हॉस्पिटलच्या खिडकीतुन बाहेर बघत उभा असतो .

       " निलेश , चल घरी जाऊया ...!

          " निलेश एकदम आश्चर्याने तिच्याकडे बघत असतो आणि जुई एकदम खुश होऊन तिच्या पोटावर निलेशचा हात ठेवते " आणि दोघे आनंदाने घराच्या दिशेने निघतात ..!
       
          शेवटी प्रत्येक पिल्लू खूप विश्वासानं आईच्या खोप्यात विसावलेले असतं . अगदी निर्धास्तपणे . फक्त एकाच विश्वासावर , " काहीही झालं तरी माझी आई मला कसलीच ईजा पोहचू देणार नाही . माझा बाप माझं रक्षण करायला समर्थ आहे ". आईच गर्भाशय म्हणजे केवळ कातडी पिशवी नसते . तो एक खोपा असतो निरागस जीवाचा ..!!!


समाप्त
सौं तृप्ती कोष्टी
जिल्हा - सांगली - सातारा .







       
     

ईरा वाचनाचा आनंद घ्या आता app मधून, आजच download करा. Download App Now
ईराच्या कथांचे कुठलेही भाग मिस करू नका, आजच जॉईन करा ईरा वाचनालय. व्हाट्सएप: व्हाट्सएप:
Circle Image

Trupti Koshti

मांजर प्रेमी ? पुस्तक प्रेमी ? आणि लिहायला थोडंफार जमत ✍️

//