Sep 26, 2020
प्रेम

आजे

Read Later
आजे

#आजे
(मालवणी बोलीभाषा)

हे वरसाक कोरोनाचे कारनान माजो झिल बायकोपोरावांगडा मुलकात इलो. तसो दरवसाक येता तो. नाय असा नाय पन हे टायमाक पाडव्याच्या वगताक इलो नि रेलये बंद झाली तेकारनान तेका परत जाऊकव गावला नाय. 

मगे काय, हयच हत. आता तीनसाडेतीन म्हयने होईत इले. झिलाचा नि सुनेचा काय ता वर्क फ्राम घर चललाहा नि माज्या नातवाक, माज्या स्वादीन केल्यानी आसा. यश नाव हा तेचा.

यश इल्यापासना माजी आंगदुखी,बलेडप्रेशर,साखर..सगळा काय ता यवस्थित हा. डाक्टर नाय नि फाक्टर नाय. गीमात फाटफटी उठान परड्यात येय माज्यावांगडा. मिया गकेन काडलले काजी  येचून टोपलीत ठेय. मिया खय पतेरो काडूक गेलयकाय ह्यो मांगेरो घिऊन फुडे. 

आजी तेची सदीची परयीत रवा..माझा ह्या दुखता नि माजा ता दुकता..माका आसुड लागतत नि माका कसातरीच व्हता..ह्या सगळा दुखना तिचो झील इल्यापासना श्याप गायब झाला हा. गरत्या बाईसारी पदर खोचून कामाक लागली हा.

पयली माका सांगी,सून तडे आरामात रव्हता नि मिया म्हातारा झालय तरी माज्या पाठला काम सुटला नाय पन आता ता सवताच्या डोळ्यान बगता सून कशी बाराबारा तास मान मोडीसर कामा करीत असता. अधनामधना ते दोगांका चायव न्हेऊन दिता.

नातवाक रोज चायघावणे,आंबोळे,शिरो,खसखसा.. रोज येगळो येगळो पदार्थ. नातूव खूष. हय इल्यापासना वायच तब्येतीन सुधारलो हा नायतर काटयेसारो झाललो. ती पाठीवरली वझी वायच कमी झाली हत. तितकोच ते पाठीक आराम. 
गीमात काय आंबे म्हनान खाल्यान हत यशान. रायवळ जास्ती आवडीचे तेच्या. तेच्या आयेकव रायवळच आवाडतत. तेचो बापूस मातर हापूसशिवाय खयच्या आंब्याक ताँड लाइत नाय. 

यंदा सोलाव मोप केलव. झील चढललो रतांबीर. सुनेन नि आमी दोगांनी येकठी केलव नि घराकडे हाडून फोडलव, आगुळव बरो गावलोहा. 

पावस पडाक लागल्यापासना तर यश इतको खूष आसा! रेनकोट घालून भिजता पावसात. पावळेचा पानी हातीत घिता. 

दोन मह्यने व्हयत इले, तेचोव अभ्यास सुरु झालो हा. तेका लेपटॉप मागवून घेतल्यान झिलान. आजकल भायर जाऊक नुको खरेदीक,मोबाइलार बोटा फिरयतत नि काय व्हया व्हया ता मागवून घितत. यशचो सगळो अभ्यास हे लेपटोपवरच. मी ढोरांका चराक घिऊन इलय काय माज्यावांगडा सड्यार येऊन बसता नि बाई काय म्हनतत ता आयकीत रव्हता. मदीच माझ्यावांगडा गजाली करता.

तेच्या शाळेतले मैतरव वळखाक लागले हत आता माका. बाईंशीव वळख करुन दिल्यान माजी. 

गणपतीत बुरुशान भिती रंगवल्यान, माज्यावांगडा माटी सजवूक लागलो.  छत बांदाक मदत केल्यान. अवंदू सत्यनारायणाची पूजा घातली. झिल नि सून बसली पुजेक. ह्यो गडी राती धा वाजतागद माज्यावांगडा येनाऱ्याजानाऱ्यांका तीर्थपरसादी देय व्हतो. आता वायच वायच मालवणी बोलाक येता तेका. आजीक आये म्हनता. तिका सांगता बेगिन खाऊ दे. 

इतक्या सुख आयुष्यात कदी गावात असा वाटललाच नाय ओ ता गावला माका. भाग्यवान आसय मिया. ते परमेश्वराची किरपा.????

------सौ.गीता गजानन गरुड.