Feb 29, 2024
गोष्ट छोटी डोंगराएवढी

आनंदाची वाट

Read Later
आनंदाची वाट

नणंदेचा फोन ठेवला आणि मेघा विचारात पडली . खरंच जमेल का मला शालूताईंना मदत करायला ? इतकी.. म्हणजे तब्बल सत्तवीस वर्षे घर एके घर सांभाळायची सवय .

आता अचानकच दिवसभर बाहेर राहायचं म्हणजे ..

पण मनाने पुढच्या क्षणी कौल दिला . मेघा एवढी वर्षे इतरांसाठी जगलीस . आता स्वतःसाठी , स्वतःच्या आनंदासाठी तुला हे करायलाच हवं . रात्री जेवण झाल्यावर मेघाने सगळ्यांना हॉलमध्ये थांबायला सांगितलं . 

अनायासे तिची लेक युक्तासुद्धा माहेरपणाला (?) आली होती . लग्नाला सहाच महिने झालेत पण आठवड्याला एक मुक्काम माहेरीच . 


"आई अगं खरंच काही काम आहे का ? मला शर्विला फोन करायचाय . तिचं काहीतरी महत्त्वाचं काम आहे ."

मिहिरनं मेघाच्या लेकानं हाक मारली . 


मेघा किचन ओटा आवरून बाहेर आली . सासूबाई तिरकस नजरेने बघतच होत्या .

"काय गं मेघा , काय बोलायचंय लवकर बोल . मी जाम दमलोय आज ."

 नवरोबा नेहमीसारखेच कंटाळलेले .


" मिलिंद मला तुम्हाला सगळ्यांना एक महत्त्वाची गोष्ट सांगायचीय ."


" आई तुझ्या कोणत्या मैत्रिणीच्या मुलीचं लग्न ठरलं का ?"

युक्ताला उत्सुकता .

"भिशी लागली का तुला ?"

मोबाईलमध्ये बघत मिहिर .


" तुम्ही जरा फोन बाजूला ठेवाल का ? शालूताईंचा फोन आला होता आज पुन्हा ."


"आज पुन्हा म्हणजे रोज येतो की काय शालूचा फोन तुला , त्या दारुड्या नवऱ्याचे प्रताप सांगायला ."

 मिलिंद वैतागला .

" हो सारखा येतो मला त्यांचा फोन कारण माझ्याजवळ मन मोकळं करतात त्या .

भावाला वेळ नाही ना ."


"सांग आता पटकन काय सांगायचंय ते."

" मी नोकरी करायचं ठरवलंय ."

 दोन्ही मुलं आणि नवरा एकाच वेळी बोलले ," काय ?"


" हो आणि बाहेर कुठे नाही शालूताईंनी सुरू केलेल्या संस्थेत मदतनीस आणि समुपदेशक म्हणून ."


" शालूनं सुरू केलेल्या संस्थेत ? आणि आता नोकरीची काय गरज तुला ?"

 मिलिंदचं बोलणं अर्धवट थांबवत मेघा म्हणाली ,

" आधी माझं पूर्ण बोलणं ऐकून घ्या . शालूताईंना सासरी गावाकडं वाटणीत बरीच जमीन आणि गावाकडचं घर असं काही काही मिळालंय . म्हणून त्यांनी वेदांतला इंजीनियरिंगला हॉस्टेललाच ठेवायचं ठरवलंय आणि प्रभाकरभावोजींना व्यसनमुक्ती केंद्रात ठेवलंय ."


" हे एवढं सगळं झालं आणि शालूनं मला काहीच सांगितलं नाही ."

मेघाच्या सासूबाई बोलल्या .

" तुम्हाला आणि यांना वेळ असतो का त्यांचं ऐकायला ? तुम्हीच मागे त्यांना म्हणालात ना घरचं रडगाणं गात जाऊ नकोस इथं . किती दुखावल्या त्या . मग कशा सांगणार त्या तुम्हांला ?" 


" पण हे तुझं नोकरीचं काय मध्येच ?"


" शालूताई गरजू स्त्रियांसाठी एक संस्था सुरू करताहेत . स्वयंरोजगाराचं शिक्षण , समुपदेशन असं बरंच काही आहे . सगळी तयारी झालीय . पुढच्या आठवड्यात उद्घाटन आहे . तिथेच नोकरी करणारे मी . आता युक्ताच्या जबाबदारीतून मोकळी झालीये मी . दोन महिन्यांत मिहिरची बायको शर्वीसुद्धा येईलच .

 तुम्हांला तुमच्या बिझनेसमधून वेळ नसतोच आणि सासूबाईंना अजूनही स्वयंपाकाची भरपूर आवड आणि गोडी आहे . मला कुठे त्यांच्यासारखं काही जमतं ?"


" आई अगं पण.."

" युक्ता मिहीर , तुमच्या शाळा अभ्यास ,हे घर सगळं सांभाळलं विनातक्रार , ती जबाबदारी च होती माझी .त्याबद्दल माझी काहीच तक्रार नाहिये . पण कॉलेजला गेलात तसे पंख फुटले .आई फक्त कामापुरती राहिली . काही काम असेल तर बाबांना सांगण्यासाठी मला मध्यस्थ केलंत .हो ना ?

आणि मिलिंद , वाढदिवसांना महागडी गिफ्ट साड्या देत राहिलात पण तुमचा वेळ .. तो दिलात का थोडा तरी कधी माझ्यासाठी ? तुम्हाला सगळ्यांना आताही हेच वाटत असेल ना काय ही रडगाणं घेऊन बसलीय पण ही घुसमट होती माझी आणि आता तीसुद्धा संपली .

 तुम्हांला कोणाला मुद्दाम कुठलाच दोष द्यायचा नाहीये मला पण घडतच तसं गेलं सगळं ..असो .

 आता मला माझ्या आनंदाची वाट सापडलीय .मला अडवू नका .

©® कांचन सातपुते हिरण्या

फोटो क्रेडिट गुगल

वरील कथा लेखिकेच्या नावासहित शेअर करण्यास हरकत नाही. धन्यवाद.

ईरा वाचनाचा आनंद घ्या आता app मधून, आजच download करा. Download App Now
ईराच्या कथांचे कुठलेही भाग मिस करू नका, आजच जॉईन करा ईरा वाचनालय. व्हाट्सएप: व्हाट्सएप:
Circle Image

Kanchan Satpute

Homemaker

लेखन आणि वाचनाची आवड जपते .

//